Τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής Τουρκίας-ΕΕ της 18ης Μαρτίου ήταν σε κάποιο βαθμό αναμενόμενα, παρόλο που οι μεταβλητές της διαπραγμάτευσης ήταν πολλές (βλ. άρθρο της 17ης Μαρτίου). Τώρα είναι η ώρα της αποτίμησης των συμπερασμάτων της Συνόδου και της κοινής δήλωσης. Μπορούν να ειπωθούν πολλά για κάθε σημείο της συμφωνίας (βλ. επίσης σχετικές ερωτο-απαντήσεις) τόσο από νομικής όσο και πολιτικής άποψης – για να μην αναφέρω τις (αν)ηθικές διαστάσεις. Ως συνήθως, κάποιοι έσπευσαν να επικροτήσουν τη συμφωνία και κάποιοι να τη δαιμονοποιήσουν. Η συμφωνία μπορεί να είναι ένα πρώτο βήμα για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης και ίσως φαίνεται θετική από κυπριακής ή ελληνικής πλευράς. Το περιεχόμενο της συμφωνίας όμως επιδέχεται τουλάχιστον ακόμα μιας ερμηνείας.

Continue reading →

Δεν θα μιλήσω περί τουρκικού θριάμβου, ούτε περί ελληνικής ή κυπριακής πανωλεθρίας. Αυτά είναι υπερβολές. Θα πω όμως πως ψάχνω απεγνωσμένα για μια ανάλυση που να μην μας βγάζει νικητές ή ηττημένους. Τελικά πόση διάσταση απόψεων μπορεί να υπάρξει για το ίδιο θέμα; Πόσο διαφορετικά μπορεί να ερμηνευτεί ένα κείμενο ή μια φωτογραφία; Απ’ ό,τι φαίνεται πολύ, ιδιαίτερα αν ανατρέξουμε στα διδάγματα της ιστορίας. Πόσο μακριά μπορεί να μας πάει ή πόσο στάσιμους να μας αφήσει μια συνάντηση κορυφής; Continue reading →