Author Archives: Zenonas Tziarras

Περί Πολιτικής Κριτικής

Κατά καιρούς, διάφοροι φίλοι μου, ηλεκτρονικοί και μη, μου παραπονιούνται διότι τα βάζω με το ΑΚΕΛ, τον ΔΗΣΥ ή τη Συμμαχία Πολιτών – με τα υπόλοιπα κόμματα είχα μικρή εμπειρία παραπόνων, πέραν της ΕΔΕΚ για ένα φεγγάρι.

Κατ’ αρχάς θα πω ότι δεν αρέσκομαι σε επιθέσεις επι προσωπικού και γι’ αυτό η όποια κριτική που κάνω βρίσκεται στα ευρύτερα πλαίσια πολιτικού διαλόγου, πολιτικών παρατάξεων και προτάσεων. Άτομα με πολιτικά αξιώματα ή υποψήφια για πολιτικά αξιώματα, πρέπει να αξιολογούνται – τουλάχιστον εν μέρει – μέσα από αυτό το πρίσμα. Continue reading

The Turkish-Israeli Reconciliation Process

Source: Reuters

In February, 2014, Turkish Prime Minister, Recep Tayyip Erdoğan, during an interview with Al Jazeera, repeated Turkey’s three preconditions for normalization of relations with Israel: i) the Israeli apology, ii) Israel had to pay for reparations, and iii) the Gaza embargo has to be lifted. Elaborating on the latter he said that “all kinds of aid to go unhindered from Turkey to Palestine.”

Erdoğan, acknowledged the steps that had been taken by Israel through its apology and the negotiations for the reparations payment. However, he did emphasize that the issue of the Gaza embargo is still pending and that normalization of relations without this component will not work. Continue reading

Ξεκαθαρίζει το Τοπίο των Τουρκικών Εκλογών

Πηγή: Reuters

Οι ερωτήσεις σχετικά με τα διάφορα σενάρια και τις πιθανολογίες για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές στην Τουρκία φαίνεται να απαντώνται σιγά-σιγά.

Ήδη τον τελευταίο και πλέον χρόνο διάφορες συζητήσεις, αναλύσεις και ειδησεογραφικές αναφορές έκαναν λόγο για την πιθανότητα τέταρτης επανεκλογής του Τούρκου πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίιπ Έρντογαν, στο πρωθυπουργικό αξίωμα. Η προϋπόθεση ήταν να γίνει μια συγκεκριμένη τροποποίηση στο Άρθρο 132 του καταστατικού του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), το οποίο ορίζει ότι τα μέλη του κόμματος δεν μπορούν να διατηρούν το ίδιο εκλεγμένο πολιτικό αξίωμα για περισσότερο από τρείς θητείες.

Ο λόγος των μέχρι πρότινος αυξημένων πιθανοτήτων για ένα τέτοιο σενάριο, ήταν το γεγονός ότι το ΑΚΡ δεν πέτυχε ακόμα όλες εκείνες τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που θα μετέτρεπαν το προεδρευόμενο πολίτευμα σε προεδρικό, με αυξημένες αρμοδιότητες στον πρόεδρο, ούτως ώστε να ικανοποιεί τους στόχους του Έρντογαν – παρά το ότι ο πρόεδρος θα εκλεγεί για πρώτη φορά απευθείας από το λαό, σύμφωνα με τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις του 2007. Continue reading

Βιβλίο: Η Νέα Τουρκική Ηγεμονία

tourkiki igemonia coverΑυτές τις μέρες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση ο συλλογικός τόμος “Η νέα τουρκική ηγεμονία. Διαστάσεις του πολιτικού Ισλάμ”.

Περιγραφή:

Ενώ οι δεκαετίες του Ψυχρού Πολέμου αποτέλεσαν το πλαίσιο που όριζε τον ρόλο της Τουρκίας και σε μεγάλο βαθμό τις αλλαγές ή μη αλλαγές στο εσωτερικό της, η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα φαίνεται να φέρνει στο φως μια νέα Τουρκία τόσο σε επίπεδο εσωτερικής κατάστασης όσο και σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής. Ένα κοσμικού τύπου κράτος, στενά συνδεδεμένο με τη Δύση κυρίως σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο, φαίνεται να αλλάζει και να προσπαθεί να αναδειχθεί σε ισχυρό οικονομικό και πολιτικό παράγοντα σε διεθνές επίπεδο. Ταυτόχρονα, ο ισλαμικός χαρακτήρας του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, φαίνεται να δημιουργεί νέα δεδομένα, τόσο σε ιδεολογικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Ο στόχος αυτού του συλλογικού τόμου είναι η ανάλυση της πορείας της Τουρκίας και των σχέσεών της με τον υπόλοιπο κόσμο, όπως αυτές διαμορφώθηκαν και μεταβλήθηκαν σε μια περίοδο που αρχίζει με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τελειώνει με την ανάδειξη στην εξουσία και τις συνεχείς εκλογικές νίκες του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Continue reading

Turkish Foreign Policy and the Leaked Tape on Syria

While presenting my paper on a Neoclassical Realist theorization of Turkish foreign policy, yesterday (28/03/2014), I was “accused” of being wrong that systemic-geopolitical factors and national security considerations were the primary factors that turned Turkey against Syria (from friend to enemy) in late 2011. Some scholars (including Turkish ones) were saying that Turkey’s regional image, model, and legitimization (i.e. to be a promoter of democracy and “on the right side of history”) were more important.

Well, in the leaked tape (attached below) regarding Turkey’s Syria policy, you can see that national security, including the Kurdish (PKK) threat (which was one of my points), is central to Ankara’s decisions with regard to Syria. It is also clear that they have been wanting to do more (i.e. intervene) all along – which is, again, one of the arguments I make in articles and my PhD. However, a number of factors, which I will not mention here, led Turkey to adopt only an indirect involvement (e.g. supporting the rebels and sanctions). As occurs from the tape, they are today regretting the fact that they did not take more drastic measures in the recent past, although they do acknowledge the practical, tactical and logistical difficulties. Continue reading