Στις 10 Ιουνίου 2014, σαν από το πουθενά, το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Μεγάλης Συρίας (ISIS) πραγματοποίησε επιδρομή μέσα στο Ιράκ. Κατέλαβε τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, τη Μοσούλη, και τις επίσης σημαντικές πόλεις Φαλούτζα και Τιρκίτ (την πόλη του πρώην Ιρακινού ηγέτη, Σαντάμ Χουσέιν). Διεκδικεί επίσης την πλούσια σε ενεργειακά κοιτάσματα πόλη/περιοχή του Κιρκούκ (που πλέον ελέγχεται από Κούρδους του Ιράκ), ελέγχει πολλές μικρότερες πόλεις σε κεντρικό και βόρειο Ιράκ, απειλεί την πόλη Μπαϊτζίν όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο διυλιστήριο πετρελαίου της χώρας, και προελαύνει με ραγδαίους ρυθμούς προς την πρωτεύουσα του Ιράκ, την Βαγδάτη.

Η επίθεση έχει στην ουσία παραλύσει το ιρακινό κράτος αφήνοντάς το ανήμπορο να αντιδράσει, οι πρόσφυγες, κυρίως από την πόλη της Μοσούλης, έχουν ξεπεράσει το μισό εκατομμύριο, ενώ η σεκταριστική βία και οι συγκρούσεις βρίσκονται μόνο στην αρχή. Continue reading →

Αυτές τις μέρες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση ο συλλογικός τόμος “Η νέα τουρκική ηγεμονία. Διαστάσεις του πολιτικού Ισλάμ”.

Περιγραφή:

Ενώ οι δεκαετίες του Ψυχρού Πολέμου αποτέλεσαν το πλαίσιο που όριζε τον ρόλο της Τουρκίας και σε μεγάλο βαθμό τις αλλαγές ή μη αλλαγές στο εσωτερικό της, η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα φαίνεται να φέρνει στο φως μια νέα Τουρκία τόσο σε επίπεδο εσωτερικής κατάστασης όσο και σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής. Ένα κοσμικού τύπου κράτος, στενά συνδεδεμένο με τη Δύση κυρίως σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο, φαίνεται να αλλάζει και να προσπαθεί να αναδειχθεί σε ισχυρό οικονομικό και πολιτικό παράγοντα σε διεθνές επίπεδο. Ταυτόχρονα, ο ισλαμικός χαρακτήρας του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, φαίνεται να δημιουργεί νέα δεδομένα, τόσο σε ιδεολογικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Ο στόχος αυτού του συλλογικού τόμου είναι η ανάλυση της πορείας της Τουρκίας και των σχέσεών της με τον υπόλοιπο κόσμο, όπως αυτές διαμορφώθηκαν και μεταβλήθηκαν σε μια περίοδο που αρχίζει με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τελειώνει με την ανάδειξη στην εξουσία και τις συνεχείς εκλογικές νίκες του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Continue reading →

Στο προηγούμενο άρθρο μιλήσαμε για το πώς οδηγήθηκε η Τουρκία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), στο σήμερα. Μεταξύ άλλων συμπερασμάτων, αναφέραμε ότι η σταδιακά αυξημένη αυταρχικοποίηση της κυβέρνησης ΑΚΡ απορρέει από το γεγονός ότι οι πολιτικές αποφάσεις περιστρέφονται ολοένα και περισσότερο γύρω από το πρόσωπο του Πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίιπ Ερντογάν. Ο τελευταίος, μέσα σε ένα παραλήρημα ανορθολογισμού, οδηγούμενος από ανικανοποίητη δίψα για εξουσία και νομιζόμενος ότι είναι πλέον αναντίρρητος, αποξένωσε κοινωνικούς και πολιτικούς συμμάχους οδηγώντας τη χώρα σε πόλωση και θέτοντας την κυβέρνησή του σε κίνδυνο εν όψει εκλογών.

Αυτή η πραγματικότητα έγινε ακόμα πιο εμφανής με την (αποτυχημένη) απόφαση της κυβέρνησης να απαγορεύσει τη χρήση του Twitter. Η απόφαση του Ερντογάν εκφράζει ξεκάθαρα αυταρχικές τάσεις αλλά και τάσεις λήψης μη ορθολογικών αποφάσεων. Η απαγόρευση του Twitter γύρισε μπούμερανγκ κατά του ΑΚΡ για δύο λόγους. Πρώτον, η αποτυχία της κυβέρνησης να εφαρμόσει επιτυχώς την απαγόρευση, με αποτέλεσμα οι χρήστες να βρουν εναλλακτικούς τρόπους πρόσβασης του κοινωνικού δικτύου περιγελώντας και εξευτελίζοντας την κυβέρνηση μέσα από ένα δημιουργικό και ευφάνταστο ηλεκτρονικό «πόλεμο». Δεύτερον, έδωσε αυτό που ίσως αποδειχτεί ως το τελευταίο χτύπημα στην κυβέρνηση ΑΚΡ ή τουλάχιστον στον Ερντογάν. Ο δεύτερος λόγος είναι και αυτός που εξετάζουμε πιο κάτω. Continue reading →