Κυπριακό: O Αναδυόμενος Κίνδυνος της Διχοτόμησης

Source: Neil Hall/Reuters

Μια πάγια ανησυχία των Ελληνοκυπρίων, τουλάχιστον μετά από την τουρκική εισβολή του 1974, ήταν η μονιμοποίηση των δραματικών αλλαγών (γεωγραφικών, πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών, δημογραφικών, πολιτισμικών, κ.α.) που αυτή επέφερε στο νησί. Η αντίληψη αυτή ήταν απόλυτα δικαιολογημένη, όχι μόνο λόγω των τραγικών πραγματικοτήτων επί του εδάφους και των νέων σχέσεων ισχύος που αναπτύχθηκαν, αλλά και λόγω της ξεκάθαρης τότε προσέγγισης από την Άγκυρα που υποστήριζε ότι το Κυπριακό λύθηκε το ’74.

Από την πλευρά – τουλάχιστον κάποιων εκ – των Τουρκοκυπρίων, η ανασφάλεια αυτή είχε διαφορετική υφή και αναπτύχθηκε με το πέρασμα των χρόνων. Είχε κυρίως σχέση με το φόβο ότι η τ/κ κοινότητα και ταυτότητα θα αφομοιωνόταν από τα κύματα Τούρκων εποίκων και μεταναστών που κατέφθαναν στη Κύπρο. Αυτό σήμαινε πως οι Τ/κ δεν αποτελούσαν πλέον απλώς μια μειονότητα του ευρύτερου κυπριακού πληθυσμού, αλλά και μια μειονότητα εντός των κατεχομένων εδαφών τα οποία είχαν ταυτίσει με την ασφάλειά και την ελευθερία τους κάτω από ένα δικό τους κράτος, όπως αυτοί το αντιλαμβάνονταν. Continue reading

Turkey’s Revisionism in the Eastern Mediterranean

Source: Today’s Zaman

Part I: Turkey in the Middle East: The Tacit Revisionist

In the previous article, it was argued that Turkish foreign policy in the Middle East “is obviously, yet tacitly, revisionist.” Specifically, examples such as the Syrian civil war were employed to highlight Turkey’s revisionist goals (i.e. regime change) and its efforts to rely on great powers (U.S. and NATO) in order to achieve them without getting too much involved.

Another region where one could observe a revisionist Turkish foreign policy behavior is the Eastern Mediterranean. There, Turkey is part of long-standing disputes which concern issues such as the delimitation of maritime borders, air-control spaces, and Muslim or Turkish minorities in Greece and Cyprus. More recently, Turkey has also had problems with Israel and Egypt. Continue reading

Ενεργειακά Παιχνίδια και Ρωσο-Τουρκικό Φλερτ

politis 07-12Η ανακοίνωση του Ρώσου προέδρου, Βλαδημίρ Πούτιν, σχετικά με την ακύρωση του αγωγού South Stream εξέπληξε πολλούς αν και δεν θα έπρεπε. Τα προβλήματα ήταν τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά. Εν μέσω της ουκρανικής (ενεργειακής) κρίσης η στάση της ΕΕ απέναντι στον South Stream έγινε ιδιαίτερα αρνητική, γεγονός στο οποίο βοήθησαν και τα αυξανόμενα αντι-ρωσικά αισθήματα στη Βουλγαρία, από την οποία θα περνούσε ο αγωγός. Η στάση της ΕΕ (βλ. κυρώσεις), η πολιτική αβεβαιότητα και το υψηλό κόστος του αγωγού συγκαταλέγονται στους λόγους που ωθήσαν τον Πούτιν στην εν λόγω ανακοίνωση.

Το Ενεργειακό Παιχνίδι

Μέχρι στιγμής, η Ρωσία έχει υπογράψει σημαντικές ενεργειακές συμφωνίες με την Κίνα ενώ εποφθαλμιά τις αγορές και άλλων ασιατικών χώρών (π.χ. Ινδία, Ιαπωνία, Κορέα). Έτσι, η κίνηση της Ρωσίας έρχεται να συμπληρώσει μια σειρά προσπαθειών οι οποίες έχουν να κάνουν με την – μερική τουλάχιστον – απεξάρτηση και της ίδιας από την ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι, η Μόσχα, με την ανακοίνωση της ακύρωσης του South Stream υπέγραψε προκαταρκτική συμφωνία με την Τουρκία για δημιουργία αγωγού Ρωσίας-Τουρκίας μέσω της Μαύρης Θάλασσας, για τον οποίο θα χρησιμοποιηθεί και η ήδη υπάρχουσα υποδομή του South Stream. Όμως, τελικά, ο σκοπός δεν είναι μόνο η πώληση αερίου στην Τουρκία, αλλά και η μεταπώληση ή μεταφορά του από την Τουρκία προς την Ευρώπη ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη και τον υπό κατασκευή αγωγό ΤΑΝΑΡ (Αζερμπαϊτζάν-Τουρκίας-Ευρώπης). Αν, δε, συνυπολογίζουμε ότι και άλλες χώρες της περιοχής όπως το Τουρκμενιστάν θα διοχετεύουν αέριο στον ΤΑΝΑΡ μετά από συμφωνία με την Τουρκία, διαφαίνεται ότι η τελευταία αναδεικνύεται βαθμιαία σε ενεργειακό κόμβο. Continue reading

Επίσκεψη Νταβούτογλου στην Αθήνα (05-06 Δεκ.) – “Καρδιές και Πνεύματα”

Πηγή: kathimerini.gr

Μεταξύ της 5ης και 6ης Δεκεμβρίου 2014, και εν μέσω τουρκικών προκλήσεων και παραβιάσεων στην κυπριακή ΑΟΖ, ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Αχμέτ Νταβούτογλου, βρέθηκε στην Αθήνα για τη συνεδρίαση του 3ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας.

Στις 6 Δεκεμβρίου, ο Νταβούτογλου δήλωσε, μεταξύ άλλων,

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο στις συνομιλίες είναι το πόσο καλά συνεργαζόμαστε και συνομιλούμε πλέον, ώστε να επικοινωνούν οι καρδιές και τα πνεύματά μας, και έτσι μπορούμε να ανοίξουμε όλες τις πύλες συνεργασίας.

Είναι καλό Τουρκία και Ελλάδα να συνεργάζονται, και είναι καλό να γίνεται κάθε δυνατή προσπάθεια για την ομαλοποίηση και εξέλιξη των σχέσεών τους. Στην προκειμένη όμως περίπτωση καλό είναι να θυμηθούμε ότι το ζήτημα των τουρκικών παραβιάσεων στην κυπριακή ΑΟΖ με το σεισμογραφικό “Μπαρμπαρός” και τα πολεμικά πλοία που το συνοδεύουν ήταν, υποτίθεται, στην κορυφή της ατζέντας. Continue reading

Turkey in the Middle East: The Tacit Revisionist

Source: The Independent (Getty Images)

Source: The Independent (Getty Images)

Turkey has lately moved to the epicenter of world politics, and rightly so. The jury is still out on whether that is a good or a bad thing and that is because of its handlings with regard to the Islamic State (IS) crisis in Iraq and Syria. Indeed, Turkey’s indecisiveness and belated actions in the face of the potential fall of the Syrian Kurdish town of Kobane and the advancements of IS more generally, bring to mind the Turkish foreign policy of the past.

Through the delay to take action or the refusal to allow Western allies to use its military bases, Turkey demonstrated a well-known reluctance to engage regional security problems, a suspicion toward Western powers, and a pro-status quo tendency. These were the very features that characterized the foreign policy of Turkish Republic for the most part of its history; a doctrine very much influenced by the founder of Turkey, Kemal Ataturk, and the military-bureaucratic establishment. Similarly, Turkey’s opportunism, namely, its wish to be on the right side of history without being willing to play its part, draws parallels between today and 1945 when Turkey joined the Allies of World War II only a couple of months before the end of the war and after its outcome had already been decided. Continue reading