Category Archives: EU

Η «Μακαρισμένη» Κυπριακή Δημοκρατία και το «εκ γενετής» Δικαίωμα της Τουρκίας

Source: IHA

Εδώ και 15 περίπου μέρες γίνεται λόγος στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας για το 105σελιδο έγγραφο, συσσυγγραφής Τούρκου ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου και Υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Μεβλούτ Τσαβούσογλου, που κατατέθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) κατά την 52η  συνεδρία του Συμβούλιο Σύνδεσης Τουρκίας-ΕΕ, την 23η Ιουνίου 2014. Το επίμαχο σημείο του εγγράφου, που ξεσήκωσε αντιδράσεις, είναι ο χαρακτηρισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας ως defunct («εκλιπούσα» ή αλλιώς… «μακαρισμένη» – περισσότερα πιο κάτω).

Και ενώ η είδηση έχει καλυφθεί από διάφορα Μέσα, σε επίπεδο πολιτικής τηρείται σχετική σιγή, πλην της αντίδρασης της Κύπριας ευρωβουλευτού, Ελένης Θεοχάρους, η οποία ήγειρε το θέμα στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την παράδοση της ελληνικής προεδρίας της ΕΕ στην Ιταλία. Εκεί, η ευρωβουλευτής είχε φέρει τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, και τον Έλληνα ΥΠΕΞ, Ευάγγελο Βενιζέλο, προ των ευθυνών τους σχετικά με την απραξία της Ελλάδας και της ελληνικής προεδρίας της ΕΕ για το συγκεκριμένο έγγραφο και το περιεχόμενό του. Γεγονός που έβαλε την Ελλάδα σε δύσκολη θέση και  εξόργισε, καθώς λέγεται, τον Έλληνα ΥΠΕΞ ο οποίος κινητοποίησε το ελληνικό ΥΠΕΞ στέλνοντας ρηματική διακοίνωση στο αντίστοιχο κυπριακό (περισσότερα εδώ και εδώ). Continue reading

Ευρωεκλογές 2014 & Αποχή – #Cyprus

euro electionsΤρείς είναι οι βασικές παράμετροι με βάση τις οποίες πιστεύω ότι μπορούν να αξιολογηθούν οι κυπριακές Ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου 2014. Η πρώτη έχει οπωσδήποτε να κάνει με το τεράστιο ποσοστό της αποχής. Η δεύτερη σχετίζεται με τα ποσοστά των κομμάτων και των υποψηφίων, ενώ η τρίτη με το ζήτημα των Τουρκοκυπρίων. Εδώ θα επικεντρωθώ κυρίως στην πρώτη παράμετρο, που θεωρώ και πιο σημαντική, στην αποχή.

Αδιαμφισβήτητα η αποχή είναι πάνω απ’ όλα πολιτική επιλογή. Σαν πολιτική επιλογή έχει και πολιτικές συνέπειες. Κατά τα άλλα, το τεράστιο και πρωτοφανές ποσοστό της αποχής – το οποίο συνάδει και με τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο όρο αποχής – έχει σχολιαστεί και αποτελεί ίσως το σημαντικότερο αποτέλεσμα των εκλογών. Θλιβερό μεν, σημαντικό δε. Πολλοί έσπευσαν να πουν ότι η αποχή πρέπει να γίνεται σεβαστή σαν δικαίωμα και πολιτική επιλογή. Ότι πρωτίστως δεν πρέπει να κατακριθεί και να καταδικαστεί. Ορθό. Continue reading

Something is Happening in the MidEast and the EastMed

Something is definitely happening at the geopolitical intersection of the Middle East and the Eastern Mediterranean. Rapid, crucial, and very much interlinked, developments at the same juncture cannot be coincidences. Here is some of the developments and their geopolitical impact, although only time can reveal the true and complete pattern.

In Turkey, apart from the discussion about the new constitution, the country is going through an historic period as the decades-long conflict between the state and the Kurdish separatist movement, led by the PKK (Kurdistan Workers Party), seems to be coming to an end. The imprisoned Kurdish leader has called for a ceasefire and ordered the Kurdish fighters to withdraw from Turkish soil.http://thegwpost.wordpress.com/wp-includes/js/tinymce/plugins/wordpress/img/trans.gif

Continue reading

European Energy Security, Geo-economic Competition and Strategic Imperatives

It is widely argued that as a result of the 2008-2009 energy crisis between Russia and Ukraine, member-states of the European Union and European countries more generally, want to diversify their energy sources and ultimately reduce their dependency on Russia. In light of this, continental Europe emerges as an energy market in need, while potential alternative energy (natural gas or oil) producers and/or transporters acquire significant geopolitical, geo-economic, and strategic value. The existing energy pipeline projects that end up in Europe, coupled with other similar projects currently in progress and the newly-found natural gas reserves in the eastern Mediterranean – in the Israeli and Cypriot maritime Exclusive Economic Zones – and in the Black Sea, lead to the emergence of a new geo-economic competition of strategic significance. This competition for fulfilling Europe’s energy needs has political extensions and implications for the actors involved. Τhe most important actors taking part in this competition, at this juncture, are arguably Turkey – along with energy producers such as Azerbaijan – and Israel in cooperation with Cyprus and even Greece.

Continue reading

Croatia’s EU accession: Why is everyone so happy about it?

It seems that on July 1, 2013, Croatia will become European Union’s (EU) 28th member-state after all – that is if EU still exists as we know it today. The referendum that determined Croatia’s future with the Union took place on the 22nd of January, 2012, and had an admittedly poor outcome of about 43.5%. This means that most of the eligible voters did not even bother to support or reject their country’s bit for accession into the EU. Of course, the EU welcomed the result of the referendum while Croatia’s Prime Minister thinks of it as a “historic decision”; but the question remains: if the EU is facing its deepest political and economic crisis yet and the ballot results were anything but indicative about what the Croatian public opinion wants, then why is everyone so happy about it?

Although there are some reasons for both the EU and Croatia to be happy about this development, it is a matter of subjectivity whether they could counterbalance the above mentioned negative factors. To unpack this problem we briefly look into the situation in Croatia and the EU.

Continue reading