Author Archives: Zenonas Tziarras

Ρήξεις (και Ανατροπές;) στην Τουρκία

Στο προηγούμενο άρθρο μιλήσαμε για το πώς οδηγήθηκε η Τουρκία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), στο σήμερα. Μεταξύ άλλων συμπερασμάτων, αναφέραμε ότι η σταδιακά αυξημένη αυταρχικοποίηση της κυβέρνησης ΑΚΡ απορρέει από το γεγονός ότι οι πολιτικές αποφάσεις περιστρέφονται ολοένα και περισσότερο γύρω από το πρόσωπο του Πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίιπ Ερντογάν. Ο τελευταίος, μέσα σε ένα παραλήρημα ανορθολογισμού, οδηγούμενος από ανικανοποίητη δίψα για εξουσία και νομιζόμενος ότι είναι πλέον αναντίρρητος, αποξένωσε κοινωνικούς και πολιτικούς συμμάχους οδηγώντας τη χώρα σε πόλωση και θέτοντας την κυβέρνησή του σε κίνδυνο εν όψει εκλογών.

Αυτή η πραγματικότητα έγινε ακόμα πιο εμφανής με την (αποτυχημένη) απόφαση της κυβέρνησης να απαγορεύσει τη χρήση του Twitter. Η απόφαση του Ερντογάν εκφράζει ξεκάθαρα αυταρχικές τάσεις αλλά και τάσεις λήψης μη ορθολογικών αποφάσεων. Η απαγόρευση του Twitter γύρισε μπούμερανγκ κατά του ΑΚΡ για δύο λόγους. Πρώτον, η αποτυχία της κυβέρνησης να εφαρμόσει επιτυχώς την απαγόρευση, με αποτέλεσμα οι χρήστες να βρουν εναλλακτικούς τρόπους πρόσβασης του κοινωνικού δικτύου περιγελώντας και εξευτελίζοντας την κυβέρνηση μέσα από ένα δημιουργικό και ευφάνταστο ηλεκτρονικό «πόλεμο». Δεύτερον, έδωσε αυτό που ίσως αποδειχτεί ως το τελευταίο χτύπημα στην κυβέρνηση ΑΚΡ ή τουλάχιστον στον Ερντογάν. Ο δεύτερος λόγος είναι και αυτός που εξετάζουμε πιο κάτω. Continue reading

Ορίστε τι Συμβαίνει στην Τουρκία

Προ ολίγων ημερών, ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίιπ Ερντογάν, στην ουσία απείλησε ότι υπάρχει πιθανότητα να απαγορεύσει το Facebook και το YouTube μετά τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του Μαρτίου.

Ο λόγος που επικαλείται ο Ερντογάν είναι ότι τα κοινωνικά δίκτυα χρησιμοποιούνται σαν εργαλεία προπαγάνδας από πολιτικούς εχθρούς της κυβέρνησης και, συνεπώς, είναι ζημιογόνα για το έθνος. Αυτές οι ανησυχίες του πρωθυπουργου εκφράζονται μετά από τη διάρρευση ηχητικών ντοκουμέντων από συζητήσεις μεταξύ πατέρα και υιού Ερντογάν που τους θέλουν να εμπλέκονται σε σκάνδαλα. Παρόλο που η αυθεντικότητα των ντοκουμέντων είναι ακόμα αμφισβητήσιμη, η τουρκική αντιπολίτευση καλεί τον πρωθυπουργό σε παραίτηση. Continue reading

Book Review: The Arab Spring, Democracy and Security: Domestic and International Ramifications, Efraim Inbar (ed)

book reviewTo offer analysis on an on-going political event is always a challenging task. Yet, the “Arab Spring” has given rise to many questions about the past, the present and the future of the Arab world and the Middle East more generally. The Arab Spring, Democracy and Security: Domestic and International Ramifications addresses some of these questions. The chapters of this edited volume have been written by selected Israeli scholars focusing on “issues such as democratization, the role of economic factors in political change and explanations for variations in regime stability in the Middle East.” The relationship between internal and external politics is also explored while special emphasis is given to the impact of the “Arab Spring” on Israel and its neighbourhood.

Read the rest of this book review in the Journal of Conflict Transformation and Security.

Το ΝΑΤΟ για την Τουρκία και η Κύπρος

Ο Αντιστράτηγος Ben Hodges του αμερικανικού στρατού, είναι επικεφαλής του ΝΑΤΟϊκού Χερσαίου Στρατηγείου (LANDCOM), στην Τουρκία και συγκεκριμένα τη Σμύρνη. Ηγήθηκε της ταξιαρχίας «Bastogne»  κατά την επιχείρηση «Ιρακινή Ελευθερία» (2003), ενώ υπηρέτησε σε αριθμό ανώτερων θέσεων στο Αφγανιστάν και αλλού. Σε πρόσφατη εκδήλωση του Ινστιτούτου της Ουάσινγκτον (The Washington Institute), μια από τις σημαντικότερες αμερικανικές δεξαμενές σκέψης που ασχολείται με την Ευρύτερη Μέση Ανατολή, ο Ben Hodges κλήθηκε μέσω βιντεοσύνδεσης με τη Σμύρνη, να σχολιάσει τη σχέση ΝΑΤΟ-Τουρκίας υπό το φώς των εξελίξεων στην Ουκρανία.

Πιο κάτω παραθετω απόδοση μέρους της ομιλίας του ΝΑΤΟϊκού Αντιστράτηγου, για να καταλήξω αργότερα σε κάποια σύντομα σχόλια, τα οποία όμως δεν εξαντλούν σε καμία περίπτωση τη συζήτηση. Continue reading

Power Struggle over Ukraine: Systemic Observations

The Syrian civil war and now Ukraine. These are only two examples of crises over which the United States and Russia have bumped heads recently. Some might be tempted to call this a “new Cold War,” but it’s really not. Yes, the geopolitical competition and power struggle might be obvious and similar. And even the race for maximizing the spheres of influence. But the ideological context is different and therefore there is no clash of politico-economic systems, not to mention that calling the current international system “bipolar” is simplistic, to say the least. What we have now is a primarily intra-systemic, capitalist, geo-economic competition fueled and exacerbated by identity politics, history and national security considerations.

This reality calls for a reevaluation of the nature of the contemporary international system and the role of nation-states within it. Starting with the former, there is an on-going debate about whether we live in a unipolar, a multipolar, a non-polar, or a uni-multipolar international system. Each of these characterizations expresses how much power and influence the US has in relation to other great powers. In the 1990s, right after the end of the Cold War, the international system was indisputably unipolar, with the US being not only the dominant but also the only superpower with unmatched material and ideological capabilities. Things today might appear to be the same, but they are not. The change lays not so much in the capabilities of the US but in their relation to the capabilities of the rest of the world. Continue reading