Tag Archives: Τουρκική Εξωτερική Πολιτική

40 Χρόνια Μετά: Κρίση Διπλωματικού Κουτσομπολιού και η Πολιτική Ουσία

Source: ibtimes.co.uk

Η συγγραφή των πιο κάτω έρχεται κάπως καθυστερημένα αφού το ζήτημα δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσα στα πρώτα της επικαιρότητας. Θεωρώ όμως ότι κάποιες διαστάσεις του χρήζουν περαιτέρω αναφοράς, ιδιαίτερα ως αποτίμηση της σημερινής κατάσταση της κυπριακής διπλωματίας, 40 χρόνια μετά τη μαύρη μέρα του πραξικοπήματος που άνοιξε τις κερκόπορτες στην τουρκική εισβολή και κατοχή.

Οι διαχρονικές αποτυχίες της πολιτικής της Κυπριακής Δημοκρατίας, της κυπριακής εξωτερικής πολιτικής και των κοινοτικών, δικοινοτικών και διακοινοτικών λαθών μπορούν να συζητούνται και να αναλύονται δίχως τέλος. Λόγος όμως εδώ γίνεται για την κρίση μεταξύ της Κύπριας ευρωβουλευτού, κυρίας Ελένης Θεοχάρους, και του Έλληνα ΥΠΕΞ, κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, σχετικά με το έγγραφο που απεστάλη από την Τουρκία στα κράτη-μέλη της ΕΕ. (Ειδικότερη ανάλυση για κάποια σημεία του εγγράφου έκανα εδώ).

Το θέμα είχε λάβει σε σύντομο χρονικό διάστημα τεράστιες διαστάσεις με προεκτάσεις για τις διπλωματικές σχέσεις Αθήνας-Λευκωσίας, ενώ σε κοινωνικό επίπεδο έχει ενταχθεί σε ένα περίεργο πλαίσιο επίρριψης προσωπικών ευθυνών για εθνικισμό, ψευδο-πατριωτισμό, προδοσία, και για τα αντίθετα. Στο σημείο αυτό δεν οδηγηθήκαμε βέβαια αδίκως, ούτε ανεξηγήτως, καθώς αυτός είναι και ο πυρήνας της δημόσιας πολιτικής συζήτησης κατά κανόνα από το 1974 και πριν ακόμα. Είναι όμως, πιστεύω, θλιβερό και παραπλανητικό να επιδιδόμαστε σε τέτοιου είδους συζητήσεις, χάνοντας την πολιτική ουσία, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το διπλωματικό επίπεδο. Continue reading

Η Τουρκική Κοινή Γνώμη για το Κυπριακό

Με τον τίτλο «40 χρόνια από την παρέμβαση [σσ. η εισβολή του 1974 κατά τους Τούρκους]: η τουρκική κοινή γνώμη για τη διαμάχη της Κύπρου», το τουρκικό Κέντρο για Σπουδές Οικονομικών και Εξωτερικής Πολιτικής (EDAM), δημοσίευσε έρευνα όπου καταγράφεται η σφυγμομέτρηση της τουρκικής κοινής γνώμης κατά το 2014 σχετικά με το ποια θα έπρεπε να είναι η έκβαση των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό.

Συγκεκριμένα, η ερώτηση που υπεβλήθηκε στους συμμετέχοντες ήταν, «Μετά από αρκετό καιρό, η τουρκική και ελληνική πλευρά έχουν ξαναρχίσει διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος. Ποια από τις ακόλουθες εκβάσεις που θα [σας] διαβάσω θα θέλατε να δείτε να υλοποιούνται στις διαπραγματεύσεις;»

Οι επιλογές που δόθηκαν στους ερωτηθέντες ήταν πέντε (5):

  • Η κυπριακή διαμάχη έχει κρατήσει για πάρα πολύ. Πρέπει να βρεθεί μια λύση, υπό οποιουσδήποτε όρους.
  • Ένα νέο κυπριακό κράτος πρέπει να σχηματιστεί στο οποίο Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι θα ζούνε μαζί και το οποίο θα είναι κράτος-μέλος της ΕΕ.
  • Ένα καινούργιο κράτος πρέπει να δημιουργηθεί στο οποίο να ζούνε μαζί και οι δύο πλευρές, αλλά η ΕΕ δεν θα πρέπει να έχει καθολική κυριαρχία επί της νήσου μέχρις ότου γίνει και η Τουρκία κράτος-μέλος [της ΕΕ].
  • Δεν υπάρχει ανάγκη για ώθηση προς τη λύση, η καλύτερη επιλογή είναι να υπάρχουν δύο ξεχωριστά κράτη στο νησί.
  • Δεν γνωρίζω/Δεν απαντώ.

Continue reading

Τουρκικές Εκλογές και Τουρκική Πολιτική: Τάσεις και Αντιστάσεις

Το πιο κάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο τεύχος 25 (Μάιος 2014) του Foreign Affairs Hellenic Edition, σσ. 38-48. Του Νίκου Μούδουρου και του Ζήνωνα Τζιάρρα.

Ο ΝΙΚΟΣ ΜΟΥΔΟΥΡΟΣ είναι Διδάκτωρ Τουρκολογίας και Ειδικός Επιστήμονας στο Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου.

Ο ΖΗΝΩΝΑΣ ΤΖΙΑΡΡΑΣ είναι ερευνητής στο Ινστιτούτο Strategy International και Υποψήφιος Διδάκτωρ Πολιτικής και Διεθνών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Warwick, Ην. Βασιλείου.

Source: Reuters

Η νέα εκλογική επιτυχία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) στις δημοτικές εκλογές της 30ης Μαρτίου 2014, φαίνεται να επιβεβαιώνει κάποια πολύ σημαντικά στοιχεία της πορείας μετασχηματισμού της Τουρκίας κατά τις τελευταίες τρεις τουλάχιστον δεκαετίες. Σε ένα πρώτο επίπεδο, το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών υπογραμμίζει τη σχετική σταθε-ρότητα του νεοφιλελεύθερου εκ-συγχρονισμού, ο οποίος κορυφώ-θηκε μετά την κρίση και τη συνολική κατάρρευση του 2001. Σε ένα δεύτερο επίπεδο επαληθεύει την ιδεολογικο-πολιτική συνέχεια και την αντοχή του «νέου Ισλάμ», το οποίο κατάφερε να διατηρήσει ισχυρούς δεσμούς με την κοινωνία και την ίδια στιγμή να αναπαράξει μια αξιοσημείωτη πολιτική αφοσίωση των συντηρητικών μαζών στην υπόθεση οικοδόμησης ενός εναλλακτικού προς τον κεμαλισμό, μοντέλου εκσυγχρονισμού.  Continue reading

Βιβλίο: Η Νέα Τουρκική Ηγεμονία

tourkiki igemonia coverΑυτές τις μέρες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση ο συλλογικός τόμος “Η νέα τουρκική ηγεμονία. Διαστάσεις του πολιτικού Ισλάμ”.

Περιγραφή:

Ενώ οι δεκαετίες του Ψυχρού Πολέμου αποτέλεσαν το πλαίσιο που όριζε τον ρόλο της Τουρκίας και σε μεγάλο βαθμό τις αλλαγές ή μη αλλαγές στο εσωτερικό της, η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα φαίνεται να φέρνει στο φως μια νέα Τουρκία τόσο σε επίπεδο εσωτερικής κατάστασης όσο και σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής. Ένα κοσμικού τύπου κράτος, στενά συνδεδεμένο με τη Δύση κυρίως σε στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο, φαίνεται να αλλάζει και να προσπαθεί να αναδειχθεί σε ισχυρό οικονομικό και πολιτικό παράγοντα σε διεθνές επίπεδο. Ταυτόχρονα, ο ισλαμικός χαρακτήρας του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, φαίνεται να δημιουργεί νέα δεδομένα, τόσο σε ιδεολογικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Ο στόχος αυτού του συλλογικού τόμου είναι η ανάλυση της πορείας της Τουρκίας και των σχέσεών της με τον υπόλοιπο κόσμο, όπως αυτές διαμορφώθηκαν και μεταβλήθηκαν σε μια περίοδο που αρχίζει με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τελειώνει με την ανάδειξη στην εξουσία και τις συνεχείς εκλογικές νίκες του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. Continue reading

Η Τουρκία, η Περιφέρεια και η Συνειδητή μας Άγνοια

Μετά από τρία γεωπολιτικώς τρικυμιώδη χρόνια για την ευρύτερή μας περιφέρεια, οι εξελίξεις που μας περιβάλλουν κορυφώνονται με την πολιτική και ενδοϊσλαμική κρίση στην Τουρκία. Ζήτημα που μας αφορά άμεσα και –θα έπρεπε να– μας  ενδιαφέρει. Τίθενται, λοιπόν, για αρχή, μερικά βασικά ερωτήματα: Ποιος/οι εκ των ειδικών του Προέδρου της Δημοκρατίας ή του Υπουργείου Εξωτερικών προέβλεψε την τρέχουσα κρίση; Ποιος/οι εκ των ιδίων έχει κάποια ιδέα για το ποιος είναι ο Γκιουλέν και για το τι ρόλο παίζει στην Τουρκία και το εξωτερικό; Τί κάνουν οι σύμβουλοι του Προέδρου και άλλων αρμόδιων αρχών του κράτους για να κατανοήσουν και να χειριστούν την τουρκική αυτή κρίση; Στην τελευταία ερώτηση οι απαντήσεις μπορούν να είναι δύο: 1. Δεν κάνουν τίποτα διότι ακόμα δεν έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει· 2. Έχουν αναλάβει δράση αλλά είναι τόσο αθόρυβοι και μεθοδικοί που κανείς δεν το έχει αντιληφθεί. Δυστυχώς, τείνω να πιστεύω το πρώτο. Σε σχέση με τις πρώτες δύο ερωτήσεις, η απάντηση είναι, μάλλον, «κανείς». Continue reading