Το πιο κάτω κείμενο αποτελεί επέκταση σχολίων που δόθηκαν για την εφημερίδα «Σημερινή» της 15ης Απριλίου 2017.
Το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου για τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις στην Τουρκία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ορόσημο για το κοινωνικο-πολιτικό μέλλον της χώρας. Την ίδια στιγμή, τα αποτελέσματά του θα αποτελέσουν και μια ακτινογραφία των επιπτώσεων που είχαν οι πολιτικές και ιδεολογικές δυναμικές και μεταβολές που έλαβαν χώρα τα τελευταία δύο περίπου χρόνια εντός της Τουρκίας.
Συνέντευξη Νίκου Μούδουρου και Ζήνωνα Τζιάρρας στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων
Υπάρχει μια δυσκολία αλλά φαίνεται πως θα επικρατήσει το `ναι` στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου στην Τουρκία για τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν τον νυν Πρόεδρο, Ταγίπ Ερντογάν, ένα δημοψήφισμα που κρίνεται κρίσιμο για τη μετέπειτα ιστορία της χώρας, αλλά και για την πορεία του “ερντογανικού Ισλάμ”.
Νίκος Μούδουρος και Ζήνωνας Τζιάρρας δύο μήνες πριν το δημοψήφισμα, σε μια ρευστή περίοδο για τη Μέση Ανατολή και ενώ η διαπραγματευτική διαδικασία στο Κυπριακό “μετρά πληγές” προσπαθούν να προβούν σε μια πρόβλεψη και να κάνουν μια ανάλυση του εσωτερικού σκηνικού αλλά και των διαφοροποιήσεων στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας.
Αμφίρροπη η κατάσταση, μάλλον “ναι” στο δημοψήφισμα
Η μάχη της Al Bab είναι σε αυτή τη φάση του συριακού πολέμου κρίσιμης σημασίας για διάφορους λόγους σε τακτικό αλλά και υψηλό-διπλωματικό επίπεδο. Αυτή τη στιγμή, η Al Bab που βρίσκεται στη βόρεια Συρία αποτελεί ένα πεδίο μάχης στο οποίο συγκρούονται οι τουρκικές δυνάμεις και οι αντιπρόσωποί τους (ισλαμιστικές και άλλες ομάδες υπό την ομπρέλα του Ελεύθερου Συριακού Στρατού – FSA), το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος, και ο Συριακός Αραβικός Στρατός (ΣΑΑ) του καθεστώτος Μπασάρ αλ Άσαντ (βλ. χάρτη υπ’ αρ. 1).
Είναι πλέον κατά γενική ομολογία αποδεκτό πως η Τουρκία έχει μπεί σε νέα φάση. Η αποπομπή Νταβούτογλου, όπως γράψαμε προσφάτως, δεν σηματοδοτεί αυτή την αλλαγή. Σηματοδοτεί την εμβάθυνση μιας διαδικασίας που έχει μπει σε τροχιά εδώ και πολύ καιρό. Αποδεκτό είναι επίσης το γεγονός ότι σε αυτή τη νέα φάση τα ηνία της τουρκικής (εξωτερικής) πολιτικής θα κρατά ο πρόεδρος Ερντογάν, ακόμα πιο σφιχτά. Όπως έδειξε η ιστορία των τελευταίων χρόνων, όσο περισσότερο έλεγχο έχει ο Ερντογάν, τόσο πιο επικίνδυνη είναι η τουρκική πολιτική. Δεδομένου ότι ο Ερντογάν βρίσκεται μόνο ένα βήμα πριν την επισημοποίηση της απόλυτής του εξουσίας δεν είναι πολύ δύσκολο να σκεφτεί κανείς τί μπορεί να φέρει το μέλλον.
Μεταξύ των αλλαγών που επέφερε ο Ερντογάν και το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) γενικότερα στην εξωτερική πολιτική τα τελευταία χρόνια βρίσκεται και το θέμα των σχέσεων της Τουρκίας με τη Δύση. Η στάση των ελίτ του ΑΚΡ είναι συχνά αντιφατική: πότε στρέφονται κατά των δυτικών τους εταίρων (ΕΕ, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ), πότε συνεργάζονται μαζί τους και μάλιστα επιζητούν τη βοήθειά τους. Continue reading
Δημοσιεύτηκε στο Liberal.gr
του Δρ. Ζήνωνα Τζιάρρα*
Καταιγιστικές οι εξελίξεις στην Τουρκία μετά την ανακοίνωση της παραίτησης του νυν πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου – που μάλλον ερμηνεύεται ως αποπομπή του από τον πανίσχυρο πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Για τον διάδοχό του θα αποφασίσει το επερχόμενο συνέδριο του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) την 22η Μαΐου. Πάντως, όπως ήταν αναμενόμενο, η συζήτηση γύρω από το τι θα φέρει η επόμενη μέρα στο εσωτερικό αλλά και την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις με ταχείς ρυθμούς. Το αποτέλεσμα είναι, μεταξύ των ορθών και μετρημένων εκτιμήσεων, να υπάρχουν και παρερμηνείες προσώπων και καταστάσεων. Εδώ θα αποπειραθώ να αναφέρω τις διάφορες διαστάσεις της πολιτικής κρίσης αλλά και να δώσω μια όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική εικόνα των αλλαγών που θα επέλθουν ή όχι με την αποπομπή Νταβούτογλου.
Πηγη: Reuters
Zenonas Tziarras 