Tag Archives: Τουρκία

Where is Erdogan Headed?

It is well known that “power corrupts and absolute power corrupts absolutely.” So here is the question: Given that Turkish Prime Minister, Recep Tayyip Erdogan, does not possess absolute power and yet is considered by many to be corrupt and increasingly authoritarian, where would his pursuit of absolute power lead him and what would that mean for Turkey? In this light, the importance of the current protests in Turkey lies not so much in the political change that they could bring about, but in the possibility that they might not bring about the political change they would like to.

When he first assumed power in 2003, Prime Minister Erdogan entered the political scene with a reformist dynamic. A promising dynamic for Turkey’s economic development and growth, its relations with the EU, its civil-military relations and its democratization process, its abidance with the international and EU law, and the overall political, economic and social stability of the country as well as its increasingly important position in the region and the world. Erdogan, and his Justice and Development Party (AKP), succeeded to a great extent and Turkish people loved him for that. He gave Turkey the impetus that many believed it should have. But this is not the whole story. The more PM Erdogan and the AKP consolidated their power over the state and at the expense of the political power of the military, the more their control became “asphyxiating” (for many) and their policies reflected a top-down conservative social engineering project. Continue reading

Ποιο Αύριο για την Τουρκία;

Είναι γνωστό ότι η εξουσία διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα. Τίθεται λοιπόν το εξής ερώτημα: δεδομένου ότι ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν κατέχει την απόλυτη εξουσία και όμως θεωρείται από πολλούς διεφθαρμένος και αυταρχικός, πού θα μπορούσε να τον οδηγήσει η επιδίωξή του για απόλυτη εξουσία, και τί θα μπορούσε αυτό να σημαίνει για την Τουρκία; Υπό αυτό το πρίσμα, η σημαντικότητα των διαδηλώσεων στην Τουρκία δεν βρίσκεται τόσο πολύ στις πολιτικές αλλαγές που θα μπορούσαν να φέρουν, αλλα στην πιθανότητα της αποτυχίας τους να φέρουν τις επιθυμητές αλλαγές.

Όταν ανέλαβε για πρώτη φορά την εξουσία ο Πρωθυπουργός Ερντογάν, το 2003, εισήλθε στο πολιτικό σκηνικό με μια δυναμική μεταρρυθμιστή. Μια πολλά υποσχόμενη δυναμική για την οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας, τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις σχέσεις πολιτείας και στρατού, τον εκδημοκρατισμό της χώρας, την σχέση της με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο, τη γενικότερη της σταθερότητα, αλλά και την αυξανόμενα σημαντική θέση της στην περιφέρεια και τον κόσμο. Continue reading

Γράμμα από την Άγκυρα: “Χωρίς Εναλλακτική”

Λίγο μετά το μεσημέρι και καταφθάνω στο αεροδρόμιο της Άγκυρας. Ζέστη, 28 βαθμοί Κελσίου. Δεν βοηθάει, απλά εντείνει την ανασφάλεια και την ανησυχία. Ένας Κύπριος στην Τουρκία. Δεν είμαι ο μόνος και δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά ούτε αυτό βοηθάει. Και δεν φτάνουν αυτά αλλά γίνεται, λέει, χαμός στην χώρα. Διαδηλώσεις, συγκρούσεις με την αστυνομία, βίαιη κρατική καταστολή, φωτιές, τραυματίες, νεκροί. Δεν βοηθάει όλο αυτό, δεν βοηθάει καθόλου.

Περνάω τον έλεγχο διαβατηρίων και ανακαλύπτω ότι το αεροδρόμιο ήταν σχεδόν άδειο – νεκρική ησυχία. Παίρνω τη βαλίτσα και μπαίνω στο ταξί – είναι απ’ τις στιγμές που εύχομαι να έδινα περισσότερη προσοχή στα μαθήματα τουρκικών. Ο δρόμος για το κέντρο της πόλης απίστευτα ήσυχος και σχεδόν άδειος. Αυτό που περίμενα και ήμουν σχεδόν προετοιμασμένος να βιώσω δεν ταιριάζει καθόλου με την μέχρι στιγμής εμπειρία μου. Στη διαδρομή η πόλη φαίνεται να βρίσκεται σε πυρετό ανάπτυξης καθώς φαντάζει να είναι ένα τεράστιο εργοτάξιο κατασκευών. Continue reading

A Note on the Escalation of the Syrian Crisis

It has been reported that Israel conducted two airstrikes in Syria in the last few days. It is also said that these airstrikes targeted military facilities and equipment that was destined for Hezbollah. After a Syrian official called Israel’s attack “a declaration of war”, many speak of a turning point in the Syrian crisis and a war between Syria and Israel.

Things are both simple and complicated at the same time. This is indeed a turning point in the crisis not so much because of what Syrian officials have stated but because Israel’s actions demonstrated that the security risk stemming from Syria just reached the point where regional powers cannot remain unresponsive; it is within this framework that we should also evaluate Turkish Prime Minister’s remarks that Assad will pay for the deaths of thousands in Syria. This in turn means that as long as the Syrian regime escalates the violence and its cooperation with militant groups, such as Hezbollah, we will witness an increase in such actions/attacks. Continue reading

Ευρωπαϊκή Ένωση: Στρατηγικός Εταίρος ή Λάθος Στρατηγική Επιλογή για το Κυπριακό;

Το Κυπριακό είναι ένα εν γένει περίπλοκο και πολυδιάστατο ζήτημα οχι μόνο λόγω της μακράς του ιστορίας αλλά και λόγω των πολλών μερών που εμπλέκονται σε αυτό (δύο κοινότητες, Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία, κτλ.). Αν ήτανε να το απλοποιούσαμε θα το χωρίζαμε σε δύο κύριες και βασικές διαστάσεις: 1) αυτή που έχει να κάνει με την έσωτερική κοινωνικοπολιτική κατάσταση στο νησί και τις σχέσεις των δύο κοινοτήτων, και 2) τη διεθνή διάσταση του προβλήματος η οποία περιλαμβάνει τις σχέσεις των εμπλεκομένων διεθνών δρώντων τόσο κατα τη διάρκεια του 20ου αιώνα, όσο και κατά την τελευταία και πλέον δεκαετία. Σημειωτέον ότι οι δύο διαστάσεις είναι παρόλαυτα άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους.

Ενώ η πρώτη διάσταση επικεντρώνεται στις ενδοκοινοτικές και διακοινοτικές πολιτικές συγκρούσεις αλλά και στο πώς θα επιλυθεί η κοινωνική πτυχή του προβλήματος, δηλαδή τα εναπομείναντα στοιχεία μίσους, ρατσισμού, εθνικισμού και προκαταλήψεων που υπάρχουν στις δύο κοινότητες, μέσα από προγράμματα συμφιλίωσης και την ανάπτυξη ενός βιώσιμου πολιτικού και διακυβερνητικού συστήματος που θα εφαρμοστεί στην περίπτωση Λύσης, η δεύτερη, ασχολείται με τη διπλωματική, διεθνή πτυχή, η οποία αυτή τη στιγμή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, κυρίως την Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ), την Τουρκία, την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Είναι γεγονός βέβαια ότι το παιχνίδι της διεθνούς σκακιέρας είναι πολύ πιο περίπλοκο. Αν και εδώ θα ασχοληθούμε με τη διεθνή διάσταση του Κυπριακού ζητήματος καλό θα ήταν να κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή εξετάζοντας παράλληλα και την εσωτερική διάσταση.

Continue reading