Tag Archives: ΕΕ

Σκέψεις για το Ελληνικό Δημοψήφισμα #Greferendum

Source: Reuters

Οικονομολόγος δεν είμαι, το’ χω ξαναπεί. Τις πολλές οικονομικίστικες λεπτομέρειες δεν μπορώ να τις ακολουθήσω ούτε να τις καταλάβω. Προσπαθώ όμως και γω με τη σειρά μου να βγάλω μια άκρη με την κατάσταση στην Ελλάδα που, κατά την άποψή μου είναι πρωτίστως πολιτική και ακολούθως οικονομική. Ξεκινώ λέγοντας πως ως Κύπριος δεν έχω το δικαίωμα να υποδείξω το σωστό ή το λάθος, ή να πάρω “εκ του ασφαλούς” θέση για το τί πρέπει να κάνει ο Έλληνας πολίτης. Υπάρχουν όμως κάποια δεδομένα που ως “εξωτερικός” παρατηρητής ανιχνεύω. Continue reading

Παγκόσμιες Μεταβολές και η Ανατολή στην Κυπριακή Εξωτερική Πολιτική

Πηγή: http://www.lahistoriaconmapas.com/

Κατά τα τελευταία δέκα χρόνια περίπου η εξωτερική πολιτική της Κύπρου και πιο συγκεκριμένα της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχει βελτιωθεί σημαντικά όπως φαίνεται από το γεγονός ότι έχει αρχίσει, παρά τα κάποια συνεχιζόμενα προβλήματα και διλήμματα, να συνειδητοποιεί και να αξιοποιεί το γεωστρατηγικό ρόλο του νησιού. Σε αυτή την αναδυόμενη πραγματικότητα συνέβαλαν τρεις βασικοί παράγοντες: i) η ωρίμανσητης πολιτικής ελίτ της χώρας, ii) η αυξανόμενη τάση αυτοεπιβεβαίωσης της Τουρκίας και η αποσταθεροποιητική εξωτερική της πολιτική, η οποίαο δήγησε σε πολλαπλά διπλωματικά και στρατηγικά αδιέξοδα, και iii) η οριοθέτηση της θαλάσσιας Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κύπρου με την Αίγυπτο, το Λίβανο και το Ισραήλ και η ανακάλυψη υδρογονανθράκων εντός της.   Continue reading

Κύπρος: Μεταξύ Δύσης και Ανατολής

Όπως ήταν αναμενόμενο, η επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη στη Μόσχα έκανε τίτλους ειδήσεων ανά το παγκόσμιο. Αμερικανικά και δυτικο-ευρωπαϊκά Mέσα εκφράζουν τις «ανησυχίες» των κρατών του «Δυτικού» μπλοκ με αναλυτές που σπεύδουν να μας προειδοποιήσουν ότι η Κυπριακή Δημοκρατία «παίζει τα χαρτιά της» με ριψοκίνδυνο τρόπο. Ταυτόχρονα, οι κινήσεις εξωτερικής πολιτικής του κ. Αναστασιάδη και του επιτελείου του, μαζί με τα πολυσυζητημένα δώρα που ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έδωσε στον Κύπριο ομόλογό του, έχουν παρακινήσει και πάλι τη κοινωνική, γεωπολιτική και γεωπολιτισμική μας κρίση ταυτότητας. Κατά το πώς ξέρουμε καλύτερα, μετατρέψαμε τη συνάντηση των δύο προέδρων σε συζητήσεις σχετικά με το αν χάνουμε τη «Δύση» (ή αν μας χάνει η «Δύση) και τη σύμπραξή μας με ένα «στυγερό δικτάτορα», ή σε θριαμβολογίες για τη σωτήρια μας σχέση με τη Ρωσία, για τον αποκλεισμό της Τουρκίας κτλ. Σε άλλες περιπτώσεις, εξίσου συνηθισμένες, καταλήξαμε να συζητούμε το πραξικόπημα, τον Γρίβα, τον αγώνα της ΕΟΚΑ, την Ένωση και άλλα παρεμφερή. Continue reading

Βασανιστική η Εμμονή για Τουρκία-Ε.Ε.

Source: Reuters

Σε άρθρο στον “Φιλελεύθερο” του Σαββάτου (σ. 35 – 20/09/2014), γράφει μεταξύ άλλων τα εξής:

“To έχω πεί δεκάδες φορές και επιβεβαιώνομαι από τους ίδιους τους Τούρκους. Η Τουρκία θεωρεί την ένταξή της στην Ε.Ε. ως πρώτιστο στόχο. Διά στόματος Βολκάν Μποζκίρ, υπουργού Ε.Ε., μας το είπε ξεκάθαρα προχθές: ‘Στρατηγικό στόχο της Τουρκίας αποτελεί η ένταξη της στην Ε.Ε.’. Ακούει κανείς εκεί στο Προεδρικό ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν; Και αντί να χρησιμοποιήσουμε το μοναδικό μας όπλο, την ιδιότητα μας ως πλήρες μέλος της Ε.Ε., σκεφτόμαστε να δελεάσουμε τη Τουρκία με τους υδρογονάνθρακές μας.”

Το όνομα του συγγραφέα δεν αναφέρεται καθώς δεν μας απασχολεί ιδιαίτερα. Περισσότερο ανησυχητική είναι αυτή η λανθασμένη θεώρηση που εμμένει βασανιστικά στο να πιστεύει πως η Τουρκία θέλει πάση θυσία να ενταχθεί στην Ε.Ε. Continue reading

H Τουρκία Οδεύει προς την Αστάθεια και την Αβεβαιότητα

Source: Reuters

Οι προεδρικές εκλογές στην Τουρκία, της 10η Αυγούστου, έχουν μεγάλη σημασία για το μέλλον της χώρας καθώς και για τις πολιτικές της στο εσωτερικό και εξωτερικό. Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο τουρκικός λαός θα εκλέξει απευθείας πρόεδρο της δημοκρατίας, κάτι το οποίο, σε συνάρτηση με τη διαδικασία μεταρρύθμισης του συντάγματος, σηματοδοτεί τη σταδιακή μετάβαση της Τουρκίας από το προεδρευόμενο στο προεδρικό σύστημα.

Οι κύριοι υποψήφιοι πρόεδροι είναι τρείς. Ο νυν πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Έρντογαν, του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξής (ΑΚΡ), ο Εκμελεντίν Ιχσάνογλου που υποστηρίζεται από τα δύο κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης (το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα και το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης) καθώς και από τρία μικρότερα κόμματα (της Δημοκρατικής Αριστεράς, το Ανεξάρτητο Τουρκικό, και το Δημοκρατικό). Ο τρίτος και με τις λιγότερες πιθανότητες υποψήφιος είναι ο Σελαχατίν Ντεμίρτας, ο συμπρόεδρος του κυριότερου φιλοκουρδικού κόμματος της Τουρκίας, του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (HDP). Continue reading

40 Χρόνια Μετά: Κρίση Διπλωματικού Κουτσομπολιού και η Πολιτική Ουσία

Source: ibtimes.co.uk

Η συγγραφή των πιο κάτω έρχεται κάπως καθυστερημένα αφού το ζήτημα δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσα στα πρώτα της επικαιρότητας. Θεωρώ όμως ότι κάποιες διαστάσεις του χρήζουν περαιτέρω αναφοράς, ιδιαίτερα ως αποτίμηση της σημερινής κατάσταση της κυπριακής διπλωματίας, 40 χρόνια μετά τη μαύρη μέρα του πραξικοπήματος που άνοιξε τις κερκόπορτες στην τουρκική εισβολή και κατοχή.

Οι διαχρονικές αποτυχίες της πολιτικής της Κυπριακής Δημοκρατίας, της κυπριακής εξωτερικής πολιτικής και των κοινοτικών, δικοινοτικών και διακοινοτικών λαθών μπορούν να συζητούνται και να αναλύονται δίχως τέλος. Λόγος όμως εδώ γίνεται για την κρίση μεταξύ της Κύπριας ευρωβουλευτού, κυρίας Ελένης Θεοχάρους, και του Έλληνα ΥΠΕΞ, κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, σχετικά με το έγγραφο που απεστάλη από την Τουρκία στα κράτη-μέλη της ΕΕ. (Ειδικότερη ανάλυση για κάποια σημεία του εγγράφου έκανα εδώ).

Το θέμα είχε λάβει σε σύντομο χρονικό διάστημα τεράστιες διαστάσεις με προεκτάσεις για τις διπλωματικές σχέσεις Αθήνας-Λευκωσίας, ενώ σε κοινωνικό επίπεδο έχει ενταχθεί σε ένα περίεργο πλαίσιο επίρριψης προσωπικών ευθυνών για εθνικισμό, ψευδο-πατριωτισμό, προδοσία, και για τα αντίθετα. Στο σημείο αυτό δεν οδηγηθήκαμε βέβαια αδίκως, ούτε ανεξηγήτως, καθώς αυτός είναι και ο πυρήνας της δημόσιας πολιτικής συζήτησης κατά κανόνα από το 1974 και πριν ακόμα. Είναι όμως, πιστεύω, θλιβερό και παραπλανητικό να επιδιδόμαστε σε τέτοιου είδους συζητήσεις, χάνοντας την πολιτική ουσία, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το διπλωματικό επίπεδο. Continue reading

Η Τουρκική Κοινή Γνώμη για το Κυπριακό

Με τον τίτλο «40 χρόνια από την παρέμβαση [σσ. η εισβολή του 1974 κατά τους Τούρκους]: η τουρκική κοινή γνώμη για τη διαμάχη της Κύπρου», το τουρκικό Κέντρο για Σπουδές Οικονομικών και Εξωτερικής Πολιτικής (EDAM), δημοσίευσε έρευνα όπου καταγράφεται η σφυγμομέτρηση της τουρκικής κοινής γνώμης κατά το 2014 σχετικά με το ποια θα έπρεπε να είναι η έκβαση των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό.

Συγκεκριμένα, η ερώτηση που υπεβλήθηκε στους συμμετέχοντες ήταν, «Μετά από αρκετό καιρό, η τουρκική και ελληνική πλευρά έχουν ξαναρχίσει διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος. Ποια από τις ακόλουθες εκβάσεις που θα [σας] διαβάσω θα θέλατε να δείτε να υλοποιούνται στις διαπραγματεύσεις;»

Οι επιλογές που δόθηκαν στους ερωτηθέντες ήταν πέντε (5):

  • Η κυπριακή διαμάχη έχει κρατήσει για πάρα πολύ. Πρέπει να βρεθεί μια λύση, υπό οποιουσδήποτε όρους.
  • Ένα νέο κυπριακό κράτος πρέπει να σχηματιστεί στο οποίο Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι θα ζούνε μαζί και το οποίο θα είναι κράτος-μέλος της ΕΕ.
  • Ένα καινούργιο κράτος πρέπει να δημιουργηθεί στο οποίο να ζούνε μαζί και οι δύο πλευρές, αλλά η ΕΕ δεν θα πρέπει να έχει καθολική κυριαρχία επί της νήσου μέχρις ότου γίνει και η Τουρκία κράτος-μέλος [της ΕΕ].
  • Δεν υπάρχει ανάγκη για ώθηση προς τη λύση, η καλύτερη επιλογή είναι να υπάρχουν δύο ξεχωριστά κράτη στο νησί.
  • Δεν γνωρίζω/Δεν απαντώ.

Continue reading