Tag Archives: ΑΚΡ

Ο «Ερντογανισμός» στην Τουρκική Εξωτερική Πολιτική

Δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ της Κυριακής, στις 24/06/2018

48916-erdo-1492590076-367-640x480Ορθώς έχουν χαρακτηριστεί «ιστορικές», οι επερχόμενες τουρκικές εκλογές της 24ης Ιουνίου. Για πρώτη φορά οι προεδρικές και οι βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν ταυτόχρονα και τα πολιτικά κόμματα θα μπορούν να κατέλθουν σχηματίζοντας εκλογικές συμμαχίες. Πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι με αυτές τις εκλογές η Τουρκία θα προχωρήσει στην αναθεώρηση του συντάγματός της με βάση τις προτάσεις που εγκρίθηκαν στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου 2017. Πλέον και επίσημα – διότι de facto τα πράγματα έχουν αλλάξει προ καιρού – το πολιτειακό σύστημα της Τουρκίας θα μετατραπεί από κοινοβουλευτικό σε προεδρικό, με πολλές εξουσίες και αρμοδιότητες να συγκεντρώνονται στον πρόεδρο. Εάν ο νυν πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επανεκλεγεί, θα μιλάμε για την επισφράγιση αυτού που εμφανώς διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια – ενός προσωποπαγούς, αυταρχικού-«ερντογανικού» καθεστώτος. Continue reading

Σημείωμα: Σενάρια Τουρκικών Εκλογών

Πριν ακόμα από το τουρκικό συνταγματικό δημοψήφισμα του Απριλίου, 2017, αναφέρθηκα στην προοπτική και πιθανότητα πρόωρων εκλογών στην Τουρκία. Διότι φαίνεται να το επιτρέπουν οι εσωτερικές πολιτικές δυναμικές και διότι θα εξυπηρετούσε τον Ερντογάν. Το επανέλαβα αρκετές φορές, και προχθές στο άρθρο για την Τουρκία. Οι φωνές που αναφέρονται σε αυτή την πιθανότητα πληθαίνουν. Και οι κινήσεις της ίδιας της κυβέρνησης ΑΚΡ δίνουν τροφή σε αυτή τη σεναριολογία. Το θέμα χρήζει βαθιάς ανάλυσης, εδώ απλώς αναφέρω επιγραμματικά κάποιες σκέψεις.

tr elections Continue reading

Κυπριακό: O Αναδυόμενος Κίνδυνος της Διχοτόμησης

Source: Neil Hall/Reuters

Μια πάγια ανησυχία των Ελληνοκυπρίων, τουλάχιστον μετά από την τουρκική εισβολή του 1974, ήταν η μονιμοποίηση των δραματικών αλλαγών (γεωγραφικών, πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών, δημογραφικών, πολιτισμικών, κ.α.) που αυτή επέφερε στο νησί. Η αντίληψη αυτή ήταν απόλυτα δικαιολογημένη, όχι μόνο λόγω των τραγικών πραγματικοτήτων επί του εδάφους και των νέων σχέσεων ισχύος που αναπτύχθηκαν, αλλά και λόγω της ξεκάθαρης τότε προσέγγισης από την Άγκυρα που υποστήριζε ότι το Κυπριακό λύθηκε το ’74.

Από την πλευρά – τουλάχιστον κάποιων εκ – των Τουρκοκυπρίων, η ανασφάλεια αυτή είχε διαφορετική υφή και αναπτύχθηκε με το πέρασμα των χρόνων. Είχε κυρίως σχέση με το φόβο ότι η τ/κ κοινότητα και ταυτότητα θα αφομοιωνόταν από τα κύματα Τούρκων εποίκων και μεταναστών που κατέφθαναν στη Κύπρο. Αυτό σήμαινε πως οι Τ/κ δεν αποτελούσαν πλέον απλώς μια μειονότητα του ευρύτερου κυπριακού πληθυσμού, αλλά και μια μειονότητα εντός των κατεχομένων εδαφών τα οποία είχαν ταυτίσει με την ασφάλειά και την ελευθερία τους κάτω από ένα δικό τους κράτος, όπως αυτοί το αντιλαμβάνονταν. Continue reading

Η Τουρκία, οι Κούρδοι και το Ισλαμικό Κράτος

Source Reuters

Μεταξύ των παραδόξων της Μέσης Ανατολής σήμερα, είναι η σχέση της Τουρκίας με τους Κούρδους του Ιράκ και το «δημόσιο μυστικό» της σχέσης της με το Ισλαμικό Κράτος (πρώην Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Μεγάλης Συρίας) το οποίο έχει καταλάβει εδάφη σε Συρία και Ιράκ και έχει ανακηρύξει την ντε φάκτο εγκαθίδρυση Ισλαμικού Χαλιφάτου. Πώς εξηγείται η συνεργασία της Τουρκίας με τους Κούρδους που μέχρι πρότινος θεωρούσε απειλή και τι έχει να κερδίσει από το Ισλαμικό Κράτος; Continue reading

H Τουρκία Οδεύει προς την Αστάθεια και την Αβεβαιότητα

Source: Reuters

Οι προεδρικές εκλογές στην Τουρκία, της 10η Αυγούστου, έχουν μεγάλη σημασία για το μέλλον της χώρας καθώς και για τις πολιτικές της στο εσωτερικό και εξωτερικό. Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο τουρκικός λαός θα εκλέξει απευθείας πρόεδρο της δημοκρατίας, κάτι το οποίο, σε συνάρτηση με τη διαδικασία μεταρρύθμισης του συντάγματος, σηματοδοτεί τη σταδιακή μετάβαση της Τουρκίας από το προεδρευόμενο στο προεδρικό σύστημα.

Οι κύριοι υποψήφιοι πρόεδροι είναι τρείς. Ο νυν πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Έρντογαν, του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξής (ΑΚΡ), ο Εκμελεντίν Ιχσάνογλου που υποστηρίζεται από τα δύο κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης (το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα και το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης) καθώς και από τρία μικρότερα κόμματα (της Δημοκρατικής Αριστεράς, το Ανεξάρτητο Τουρκικό, και το Δημοκρατικό). Ο τρίτος και με τις λιγότερες πιθανότητες υποψήφιος είναι ο Σελαχατίν Ντεμίρτας, ο συμπρόεδρος του κυριότερου φιλοκουρδικού κόμματος της Τουρκίας, του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (HDP). Continue reading