Category Archives: Πολιτική Οικονομία

Σκέψεις Πολιτικής για το "Κούρεμα"

Όπως έχω ξανατονίσει δεν είμαι οικονομολόγος. Παρόλα αυτά νομίζω πως έχω το δικαίωμα, όπως και κάθε πολίτης, να εκφέρω άποψη για το τι γίνεται. Έχουμε λοιπόν ενώπιον μας την απόφαση του Eurogroup για κούρεμα των καταθέσεων, μεταξύ άλλων, ως απάντηση για την οικονομική κρίση της Κύπρου. Κανένας δεν είναι ευχαριστημένος και όμως πολλοί στηρίζουν ότι η λύση αυτή ήταν η μοναδική υπό τις περιστάσεις, και ότι η κυβέρνηση του κ. Αναστασιάδη έπραξε καλώς που αποδέχτηκε τη συμφωνία.

Όσοι στηρίζουν τον κ. Αναστασιάδη επικαλούνται την κακή διακυβέρνηση Χριστόφια και το κακό σημείο στο οποίο έφερε την χώρα, με την νέα κυβέρνηση να μην έχει άλλη επιλογή από τον οδυνηρό συμβιβασμό. Κανένας δεν αμφισβητεί τα κακά που έχουν γίνει την τελευταία πενταετία (τουλάχιστον όσον αφορά εμένα), όμως και ο κ. Αναστασιάδης δεν είναι άμοιρος ευθυνών εφόσον ήταν αυτός που άλλα διακήρυττε και άλλα συμφώνησε. Αυτό και μόνο πρέπει να σημαίνει κάτι. Το τετριμμένο «φταίει ο προηγούμενος» φτάνει για τα λάθη του προηγούμενου και όχι για του νυν. Εξ άλλου μέχρι και ο κ. Πισσαρίδης, ο νομπελίστας οικονομολόγος σύμβουλος της κυβέρνησης, παραδέχτηκε πως η απόφαση ήτανε πολιτική και όχι οικονομική, παρόλο που διατείνεται ακόμα ότι η συμφωνημένη λύση είναι μονόδρομος.

Continue reading

Οι Γιορτές, οι Άστεγοι και το Πρόσωπο της Κρίσης

Η εποχή πριν τις διακοπές (και για κάποιους, γιορτές) των Χριστουγέννων, είναι ίσως η καλύτερη περίοδος του χρόνου για να σφυγμομετρήσει κάποιος τις τάσεις της αγοράς – κυρίως στο Δυτικό κόσμο. Είναι η περίοδος όπου επικρατεί ένας καταναλωτικός παροξυσμός, όπου οι εταιρίες εκμεταλλεύονται με λίγα λόγια το γιορτινό της εποχής για να αποσπούν από τους καταναλωτές τους 13ους μισθούς και τα χριστουγεννιάτικα bonus (από όσους δηλαδή είναι ακόμα τυχεροί να τα παίρνουν – οι υπόλοιποι απλά, στο βαθμό που  μπορούν και ακολουθώντας το καταναλωτικό ρεύμα, μπαίνουν και αυτοί σε αυτή τη διαδικασία). Οι περισσότερες συνήθως αγορές κατ’ αυτή τη περίοδο λαμβάνουν χώρα σε μεγάλα αστικά κέντρα όπου υπάρχουν μεγάλα εμπορικά κέντρα, εμπορικές οδοί αλλά και διάφορες εκδηλώσεις. Σε ένα τέτοιο κέντρο λοιπόν βρέθηκα και εγώ αυτές τις μέρες: στο όμορφο Εδιμβούργο (Edinburgh), την πρωτεύουσα της Σκωτίας, στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το Εδιμβούργο, με το κάστρο του, την παραδοσιακή του αρχιτεκτονική και την ιστορία του φαντάζει σαν παραμυθούπολη, ενώ εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν μια απ’ τις ωραιότερες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου. Θα μου πείτε τώρα, ωραίο το Εδιμβούργο, αλλά τί σχέση έχει με την οικονομική κρίση, και κυρίως με το καπιταλιστικό σύστημα, το οποίο νοσεί; Και απαντώ αμέσως. Στο Εδιμβούργο παρουσιάζεται ένας ασυνήθιστα υψηλός αριθμός αστέγων. Βέβαια, οι άστεγοι και οι επαίτες δεν είναι νέο φαινόμενο αλλά για τα δεδομένα του Εδιμβούργου αποτελεί παράδοξο, λόγω του μικρού μεγέθους που έχει. Δηλαδή, σε αναλογία, και αυτό αποτελεί μόνο μια εξ όψεως προσωπική μου εκτίμηση, στο Εδιμβούργο των 500.000 ανθρώπων, βλέπεις πιο συχνά άστεγους παρά στο Λονδίνο (London) των 8 εκατομμυρίων ή στο Μπέρμινχαμ (Birmingham) των 1.8 εκατομμυρίων. Ας σημειωθεί ότι πόλεις με παρόμοιους πληθυσμούς, όπως το Λίβερπουλ (Liverpool) ή το Κόβεντρυ (Coventry), δεν παρουσιάζουν τόσους άστεγους.

Continue reading

Ο Πράσινος Κόσμος – Ο Μαύρος Κόσμος και Εσύ

Ηλεκτρικά αυτοκίνητα, φωτοβολταϊκά, προϊόντα φιλικά προς το περιβάλλον, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ανακύκλωση, δενδροφύτευση, οικονομία στο νερό, πράσινη ανάπτυξη, πράσινη οικονομία, πράσινη επιχειρηματικότητα, σώζεις χελώνες, καθαρίζεις τις θάλασσες απ’ το πετρέλαιο, τις παραλίες απ’ τα σκουπίδια, φτιάχνεις πάρκα και βάζεις μέσα τα υπό εξαφάνιση ζώα, ρίχνεις πινακίδες και ταμπέλες, διαμαρτύρεσαι για τη θανάτωση δελφινιών, φαλαινών, αδέσποτων, για την κακομεταχείριση ζώων, παλεύεις με τα απορρίμματα του καπιταλισμού και της υπερβιομηχανοποίησης.

Και κυκλοφορεί με το τζιπ των 50 ίππων, πετάει το τσιγάρο του στα δάση, τα μπουκάλια του στην παραλία και στη θάλασσα, πλένει τα πεζοδρόμια και τα αυτοκίνητά του με τρεχούμενο νερό, καμία προσπάθεια μείωσης της κατανάλωσης ρεύματος – νερού – ενέργειας, ρίχνει τα απορρίμματά του εργοστασίου του στη θάλασσα, κτίζει ξενοδοχεία και βίλες στην παραλία, καίει δάση και τα κάνει οικόπεδα, οι πάγοι λιώνουν, τα εργοστάσια ξερνάνε καυσαέριο και χημικά, η πράσινη ανάπτυξη και οικονομία είναι γι’ αυτόν «πράσινα κέρδη» και ευκαιρία για μετονομασία (αλλαγή χρώματος) της δυσαναλογίας κόστους – κέρδους, παραγωγής – πώλησης – υπεραξίας.

Continue reading