Category Archives: Νιότη

Σας έχω Ξανά-Βαρεθεί! Παλιώσατε…(Για την Κύπρο και Όχι Μόνο)

Λένε ότι η νιότη είναι αυθόρμητη, επαναστατική, γεμάτη όνειρα και ελπίδες, ρομαντισμό. Το λένε και φαίνεται υποτιμητικό, η νύξη δηλαδή πως όλα αυτά είναι προσωρινά και χάνονται κάπου στο πέρασμα του χρόνου.

Περπατώ σ’ αυτή τη χώρα, στην Κύπρο, όχι μόνο στα μέρη που βλέπει μόνο ο Θεός και 5-6 τουρίστες το χρόνο, αλλά μες τη βουή, το αστικό κέντρο και την πόλη την τουριστική. Η χώρα είναι γεμάτη ομορφιές, το μάτι μου όμως δεν πέφτει στο ωραίο αλλά στο απαίσιο – που ανέκαθεν υπερτερούσε – και στον καθρέφτη της παρακμής που στέκεται μπροστά μας, μέσα στα διαγγέλματα για τη δημοκρατία, και φωνάζει να δούμε τον εαυτό μας και να αλλάξουμε αυτό που καθρεφτίζεται.

Σκοντάφτω σε κάθε λογής ακαλαισθησία, ασυναισθησία, αναισθησία, και διερωτώμαι: βλέπει κανείς τον πόνο και την αγωνία του διπλανού ή ασχολούνται όλοι με τρίχες και το κοινωνικό τους προφίλ (ηλεκτρονικό ή μη); Πάντως, όσον αφορά τους πολιτικούς, παραπολιτικούς, πολιτικάντηδες και πολιτικούς-wannabe, παντός χρώματος, πολυχρωμίας και ράτσας, είναι πολύ απασχολημένοι να παίρνουν λεφτά από διάφορα «κοινωφελή» – και μη – έργα, παρά με οτιδήποτε άλλο.

Continue reading