Category Archives: Ευρωπαϊκή Ένωση

Σκέψεις για τη Σύνοδο Τουρκίας-ΕΕ

Τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής Τουρκίας-ΕΕ της 18ης Μαρτίου ήταν σε κάποιο βαθμό αναμενόμενα, παρόλο που οι μεταβλητές της διαπραγμάτευσης ήταν πολλές (βλ. άρθρο της 17ης Μαρτίου). Τώρα είναι η ώρα της αποτίμησης των συμπερασμάτων της Συνόδου και της κοινής δήλωσης. Μπορούν να ειπωθούν πολλά για κάθε σημείο της συμφωνίας (βλ. επίσης σχετικές ερωτο-απαντήσεις) τόσο από νομικής όσο και πολιτικής άποψης – για να μην αναφέρω τις (αν)ηθικές διαστάσεις. Ως συνήθως, κάποιοι έσπευσαν να επικροτήσουν τη συμφωνία και κάποιοι να τη δαιμονοποιήσουν. Η συμφωνία μπορεί να είναι ένα πρώτο βήμα για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης και ίσως φαίνεται θετική από κυπριακής ή ελληνικής πλευράς. Το περιεχόμενο της συμφωνίας όμως επιδέχεται τουλάχιστον ακόμα μιας ερμηνείας.

EU Summit Continue reading

Advertisements

Σύνοδος Τουρκίας-ΕΕ για Προσφυγικό

Αναμένεται αύριο (17-18 Μαρτίου) η Σύνοδος Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης για το προσφυγικό. Πολλά έχουν ειπωθεί και εκτιμηθεί για το τί πρόκειται να λάβει χώρα. Όπως πάντα κάποια από αυτά είναι αισιόδοξα, κάποια απαισιόδοξα, κάποια συνομωσιολογικά και πολύ λίγα ισορροπημένα. Πιο κάτω παραθέτω κάποιες βασικές πληροφορίες και σκέψεις χωρις να προβαίνω σε εις βάθος ανάλυση, κυρίως λόγω χρόνου. Εξ άλλου τα αποτελέσματα της Συνόδου δεν βρίσκονται πολύ μακριά. Θα τα μάθουμε και θα τα αξιολογήσουμε σύντομα.

eu-summit-merkel-turkey-dpa-768x507

Continue reading

Βασανιστική η Εμμονή για Τουρκία-Ε.Ε.

Source: Reuters

Σε άρθρο στον “Φιλελεύθερο” του Σαββάτου (σ. 35 – 20/09/2014), γράφει μεταξύ άλλων τα εξής:

“To έχω πεί δεκάδες φορές και επιβεβαιώνομαι από τους ίδιους τους Τούρκους. Η Τουρκία θεωρεί την ένταξή της στην Ε.Ε. ως πρώτιστο στόχο. Διά στόματος Βολκάν Μποζκίρ, υπουργού Ε.Ε., μας το είπε ξεκάθαρα προχθές: ‘Στρατηγικό στόχο της Τουρκίας αποτελεί η ένταξη της στην Ε.Ε.’. Ακούει κανείς εκεί στο Προεδρικό ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν; Και αντί να χρησιμοποιήσουμε το μοναδικό μας όπλο, την ιδιότητα μας ως πλήρες μέλος της Ε.Ε., σκεφτόμαστε να δελεάσουμε τη Τουρκία με τους υδρογονάνθρακές μας.”

Το όνομα του συγγραφέα δεν αναφέρεται καθώς δεν μας απασχολεί ιδιαίτερα. Περισσότερο ανησυχητική είναι αυτή η λανθασμένη θεώρηση που εμμένει βασανιστικά στο να πιστεύει πως η Τουρκία θέλει πάση θυσία να ενταχθεί στην Ε.Ε. Continue reading

40 Χρόνια Μετά: Κρίση Διπλωματικού Κουτσομπολιού και η Πολιτική Ουσία

Source: ibtimes.co.uk

Η συγγραφή των πιο κάτω έρχεται κάπως καθυστερημένα αφού το ζήτημα δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσα στα πρώτα της επικαιρότητας. Θεωρώ όμως ότι κάποιες διαστάσεις του χρήζουν περαιτέρω αναφοράς, ιδιαίτερα ως αποτίμηση της σημερινής κατάσταση της κυπριακής διπλωματίας, 40 χρόνια μετά τη μαύρη μέρα του πραξικοπήματος που άνοιξε τις κερκόπορτες στην τουρκική εισβολή και κατοχή.

Οι διαχρονικές αποτυχίες της πολιτικής της Κυπριακής Δημοκρατίας, της κυπριακής εξωτερικής πολιτικής και των κοινοτικών, δικοινοτικών και διακοινοτικών λαθών μπορούν να συζητούνται και να αναλύονται δίχως τέλος. Λόγος όμως εδώ γίνεται για την κρίση μεταξύ της Κύπριας ευρωβουλευτού, κυρίας Ελένης Θεοχάρους, και του Έλληνα ΥΠΕΞ, κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, σχετικά με το έγγραφο που απεστάλη από την Τουρκία στα κράτη-μέλη της ΕΕ. (Ειδικότερη ανάλυση για κάποια σημεία του εγγράφου έκανα εδώ).

Το θέμα είχε λάβει σε σύντομο χρονικό διάστημα τεράστιες διαστάσεις με προεκτάσεις για τις διπλωματικές σχέσεις Αθήνας-Λευκωσίας, ενώ σε κοινωνικό επίπεδο έχει ενταχθεί σε ένα περίεργο πλαίσιο επίρριψης προσωπικών ευθυνών για εθνικισμό, ψευδο-πατριωτισμό, προδοσία, και για τα αντίθετα. Στο σημείο αυτό δεν οδηγηθήκαμε βέβαια αδίκως, ούτε ανεξηγήτως, καθώς αυτός είναι και ο πυρήνας της δημόσιας πολιτικής συζήτησης κατά κανόνα από το 1974 και πριν ακόμα. Είναι όμως, πιστεύω, θλιβερό και παραπλανητικό να επιδιδόμαστε σε τέτοιου είδους συζητήσεις, χάνοντας την πολιτική ουσία, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το διπλωματικό επίπεδο. Continue reading

Στον Κόσμο Μας – #Cyprus

Λοιπόν, δεν μ’ αρέσει να δακτυλοδείχνω και ούτε είμαι από αυτούς που βλέπουν την πολιτική προσωποκεντρικά (βλ. για παράδειγμα “Χριστοφια δολοφόνε” ή “Αναστασιάδη ψεύτη/προδότη”). Διαφωνώ με αυτή τη προσέγγιση παρόλο που η κυβέρνηση αθέτησε όντως τις υποσχέσεις της, βρέθηκε εξ απροόπτου χωρίς εναλλακτικά σχέδια, και φάνηκε μη ειλικρινής. Όμως ένα από τα πιο τραγικά πράματα που παρακολουθώ τις τελευταίες ώρες (από το πρωί) είναι διάφορα άτομα να στηρίζουν φανατικά τον κ. Αναστασιάδη.

Ξεκαθαρίζω ότι η στήριξη στον πρόεδρο δεν είναι λάθος. Παρόλα αυτά, αυτό που βλέπω είναι κομματική πόλωση η οποία φτάνει στο σημείο να λέει ότι ο πρόεδρος το “έπαιξε έξυπνα”, “δουλεύει κανονικά τους Ευρωπαίους” και “έκανε το καλύτερο για τη χώρα διότι σκέφτεται όλους μας”. Ο καθένας έχει δικαίωμα στην άποψη του, όμως σχόλια τέτοιου τύπου, κατά την άποψη μου και με το συμπάθιο, είναι παρανοϊκά. Και για να είμαι πιο ξεκάθαρος, παρανοϊκά είναι και τα σχόλια από Ακελικούς που έγιναν ξαφνικά αντιμνημονιακοί σε μια προσπάθεια ανόρθωσης της ξεπεσμένης αριστεράς. Λάθος επίσης είναι όσοι δικαιολογούν τον κ. Αναστασιάδη αναφερόμενοι στα λάθη Χριστόφια.

Continue reading

Η Αδαής Στρατηγική της «Αλλαγής Στρατηγικής»

Ο λόγος βέβαια για το Κυπριακό και τη Λύση του. Αν και έχω αναφερθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα επανειλημμένα (βλ. εδώ, εδώ και εδώ), φαίνεται ότι θα χρειαστεί να επαναλάβω τον εαυτό μου. Η αναφορά γίνεται για την επιμονή και εμμονή κάποιων να θέλουν αλλαγή στη βάση Λύσης (Ομοσπονδία) διατεινόμενοι ότι θα θέσουν το πρόβλημα στην σωστή του βάση (εισβολής και κατοχής), υποθέτοντας δηλαδή ότι μέχρι τώρα αυτό δεν ίσχυε. Το τί όμως συνεπάγεται αυτό το προτεινόμενο tabularasa – το οποίο καταχειροκροτείται από τους οπαδούς των εν λόγω «στρατηγιστών» – δεν έγινε ποτέ ξεκάθαρο ενώ στηρίζεται με επιχειρήματα που και ο τελευταίος νηφάλια σκεπτόμενος πολίτης θα έβρισκε γελοία. Παρά μόνο, συνοδεύεται από άγονες εξάρσεις άκρατου συναισθηματισμού, προσδοκίας και ρομαντισμού. Το τελευταίο γίνεται από τους οπαδούς, διότι όσον αφορά τους προτείνοντες, πρόκειται για λαϊκιστική και ευκαιριακή κοροϊδία.

Continue reading

Τα Τούβλα τζαι τα Φκιόρα – μόνο προς τους ομιλούντες την Κυπριακήν

Βάψε τζαι να βάψεις, βάψε τζαι να βάψεις, Άσπρο, μάυρο, άσπρο, μάυρο, τουβλούι, τουβλούι τα πεζοδρόμια της Χώρας ούλλης, εφκάλαμε νάμι! Μόνο που τους εθώρουν έπιαννεν με ο πέλλαρος. Τζαι τώρα που τα θώρω εν είμαι σίουρος αν θέλω να κλαίω ή να γελώ. Οι αθρώποι που τα εκάμναν πρέπει να πάθαν ούλλοι άχρωματοψία τζαι προβλήματα με τους δίσκους της μέσης τους, αϊσε που πρέπει να πελλάναν τζιόλας που εν εμπορούσαν να συλλάβουν γιατί εκάμναν τζίνο που κάμναν. Τζαι να’ταν μόνο τα τουβλούθκια; Τζαι οι τοίσσιοι μάνα μου, τζαι οι τοίσσοι. Τζαι βάψε, τζαι να βάψεις, τζαι να παένουν να σου τους ξαναξιμαρίζουν με γκραφίτι τζαι συνθήματα (οι αχαήρευτοι), τζαι συ να πολεμάς με την πογία τζαι το χρόνο, τζαι ο αγώνας ναν άνισος.

Continue reading