Category Archives: Εισβολή

40 Χρόνια Μετά: Κρίση Διπλωματικού Κουτσομπολιού και η Πολιτική Ουσία

Source: ibtimes.co.uk

Η συγγραφή των πιο κάτω έρχεται κάπως καθυστερημένα αφού το ζήτημα δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσα στα πρώτα της επικαιρότητας. Θεωρώ όμως ότι κάποιες διαστάσεις του χρήζουν περαιτέρω αναφοράς, ιδιαίτερα ως αποτίμηση της σημερινής κατάσταση της κυπριακής διπλωματίας, 40 χρόνια μετά τη μαύρη μέρα του πραξικοπήματος που άνοιξε τις κερκόπορτες στην τουρκική εισβολή και κατοχή.

Οι διαχρονικές αποτυχίες της πολιτικής της Κυπριακής Δημοκρατίας, της κυπριακής εξωτερικής πολιτικής και των κοινοτικών, δικοινοτικών και διακοινοτικών λαθών μπορούν να συζητούνται και να αναλύονται δίχως τέλος. Λόγος όμως εδώ γίνεται για την κρίση μεταξύ της Κύπριας ευρωβουλευτού, κυρίας Ελένης Θεοχάρους, και του Έλληνα ΥΠΕΞ, κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, σχετικά με το έγγραφο που απεστάλη από την Τουρκία στα κράτη-μέλη της ΕΕ. (Ειδικότερη ανάλυση για κάποια σημεία του εγγράφου έκανα εδώ).

Το θέμα είχε λάβει σε σύντομο χρονικό διάστημα τεράστιες διαστάσεις με προεκτάσεις για τις διπλωματικές σχέσεις Αθήνας-Λευκωσίας, ενώ σε κοινωνικό επίπεδο έχει ενταχθεί σε ένα περίεργο πλαίσιο επίρριψης προσωπικών ευθυνών για εθνικισμό, ψευδο-πατριωτισμό, προδοσία, και για τα αντίθετα. Στο σημείο αυτό δεν οδηγηθήκαμε βέβαια αδίκως, ούτε ανεξηγήτως, καθώς αυτός είναι και ο πυρήνας της δημόσιας πολιτικής συζήτησης κατά κανόνα από το 1974 και πριν ακόμα. Είναι όμως, πιστεύω, θλιβερό και παραπλανητικό να επιδιδόμαστε σε τέτοιου είδους συζητήσεις, χάνοντας την πολιτική ουσία, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το διπλωματικό επίπεδο. Continue reading

Δεν Ξεχνώ;

Με την ευκαιρία της μαύρης επετείου του πραξικοπήματος είπα να γράψω και γω δύο λόγια. Αν και τώρα που ξεκίνησα, σκέφτομαι ότι ίσως να’ ταν καλύτερα «να σωπάσω για πάντα». Όπως και να’ χει, φαίνεται ότι αυτές οι μέρες του Ιουλίου μας «θυμίζουν» οτι «δεν ξεχνούμε» τίποτα, και ότι «τίποτα δεν ξεχνιέται». Θα’χουμε γίνει και ανέκδοτο:  – Ρε, μην ξεχάσεις να κάνεις το «τάδε». – Μην ανησυχείς, δεν ξεχνώ. – Α καλά, εσύ και η Κύπρος.

(Καθόλου) Παραδόξως, ο καθένας θυμάται, και «δεν ξεχνά», διαφορετικά πράγματα. Οι μεν το «προδωτικό πραξικόπημα», οι δε τη « βάρβαρη εισβολή». Η ισορροπία και η ουσία χάνεται σε ιδεολογικοπολιτικούς και ιστορικοκομματικούς διαξιφισμούς που ενδυναμώνουν τη κουλτούρα της παρελθοντολογίας και (παραπλανητικά) δημιουργούν ή/και οξύνουν διαφορές οι οποίες θα έπρεπε να είναι ανύπαρκτες σε κοινωνικό επίπεδο. Και κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια. Σημαίες, λάβαρα, μνημόσυνα, επικήδειοι (και οχι μόνο) λόγοι, δηλώσεις, αντιδηλώσεις, ιστορικές αποκαλύψεις, διαδηλώσεις, αντιδιαδηλώσεις, και πάει λέγοντας. Όλα εξασφαλίζουν οτι «δεν θα ξεχάσουμε». Ότι θα θυμόμαστε, ότι δεν θα ησυχάσουμε, και ότι θα συνεχίσουμε να μισούμε ο ένας τον «άλλο», όποιος και να’ ναι αυτός ο «άλλος».

Continue reading