Category Archives: ΕΕ

Σκέψεις για το Ελληνικό Δημοψήφισμα #Greferendum

Source: Reuters

Οικονομολόγος δεν είμαι, το’ χω ξαναπεί. Τις πολλές οικονομικίστικες λεπτομέρειες δεν μπορώ να τις ακολουθήσω ούτε να τις καταλάβω. Προσπαθώ όμως και γω με τη σειρά μου να βγάλω μια άκρη με την κατάσταση στην Ελλάδα που, κατά την άποψή μου είναι πρωτίστως πολιτική και ακολούθως οικονομική. Ξεκινώ λέγοντας πως ως Κύπριος δεν έχω το δικαίωμα να υποδείξω το σωστό ή το λάθος, ή να πάρω “εκ του ασφαλούς” θέση για το τί πρέπει να κάνει ο Έλληνας πολίτης. Υπάρχουν όμως κάποια δεδομένα που ως “εξωτερικός” παρατηρητής ανιχνεύω. Continue reading

Ενεργειακά Παιχνίδια και Ρωσο-Τουρκικό Φλερτ

politis 07-12Η ανακοίνωση του Ρώσου προέδρου, Βλαδημίρ Πούτιν, σχετικά με την ακύρωση του αγωγού South Stream εξέπληξε πολλούς αν και δεν θα έπρεπε. Τα προβλήματα ήταν τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά. Εν μέσω της ουκρανικής (ενεργειακής) κρίσης η στάση της ΕΕ απέναντι στον South Stream έγινε ιδιαίτερα αρνητική, γεγονός στο οποίο βοήθησαν και τα αυξανόμενα αντι-ρωσικά αισθήματα στη Βουλγαρία, από την οποία θα περνούσε ο αγωγός. Η στάση της ΕΕ (βλ. κυρώσεις), η πολιτική αβεβαιότητα και το υψηλό κόστος του αγωγού συγκαταλέγονται στους λόγους που ωθήσαν τον Πούτιν στην εν λόγω ανακοίνωση.

Το Ενεργειακό Παιχνίδι

Μέχρι στιγμής, η Ρωσία έχει υπογράψει σημαντικές ενεργειακές συμφωνίες με την Κίνα ενώ εποφθαλμιά τις αγορές και άλλων ασιατικών χώρών (π.χ. Ινδία, Ιαπωνία, Κορέα). Έτσι, η κίνηση της Ρωσίας έρχεται να συμπληρώσει μια σειρά προσπαθειών οι οποίες έχουν να κάνουν με την – μερική τουλάχιστον – απεξάρτηση και της ίδιας από την ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι, η Μόσχα, με την ανακοίνωση της ακύρωσης του South Stream υπέγραψε προκαταρκτική συμφωνία με την Τουρκία για δημιουργία αγωγού Ρωσίας-Τουρκίας μέσω της Μαύρης Θάλασσας, για τον οποίο θα χρησιμοποιηθεί και η ήδη υπάρχουσα υποδομή του South Stream. Όμως, τελικά, ο σκοπός δεν είναι μόνο η πώληση αερίου στην Τουρκία, αλλά και η μεταπώληση ή μεταφορά του από την Τουρκία προς την Ευρώπη ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη και τον υπό κατασκευή αγωγό ΤΑΝΑΡ (Αζερμπαϊτζάν-Τουρκίας-Ευρώπης). Αν, δε, συνυπολογίζουμε ότι και άλλες χώρες της περιοχής όπως το Τουρκμενιστάν θα διοχετεύουν αέριο στον ΤΑΝΑΡ μετά από συμφωνία με την Τουρκία, διαφαίνεται ότι η τελευταία αναδεικνύεται βαθμιαία σε ενεργειακό κόμβο. Continue reading

Στον Κόσμο Μας – #Cyprus

Λοιπόν, δεν μ’ αρέσει να δακτυλοδείχνω και ούτε είμαι από αυτούς που βλέπουν την πολιτική προσωποκεντρικά (βλ. για παράδειγμα “Χριστοφια δολοφόνε” ή “Αναστασιάδη ψεύτη/προδότη”). Διαφωνώ με αυτή τη προσέγγιση παρόλο που η κυβέρνηση αθέτησε όντως τις υποσχέσεις της, βρέθηκε εξ απροόπτου χωρίς εναλλακτικά σχέδια, και φάνηκε μη ειλικρινής. Όμως ένα από τα πιο τραγικά πράματα που παρακολουθώ τις τελευταίες ώρες (από το πρωί) είναι διάφορα άτομα να στηρίζουν φανατικά τον κ. Αναστασιάδη.

Ξεκαθαρίζω ότι η στήριξη στον πρόεδρο δεν είναι λάθος. Παρόλα αυτά, αυτό που βλέπω είναι κομματική πόλωση η οποία φτάνει στο σημείο να λέει ότι ο πρόεδρος το “έπαιξε έξυπνα”, “δουλεύει κανονικά τους Ευρωπαίους” και “έκανε το καλύτερο για τη χώρα διότι σκέφτεται όλους μας”. Ο καθένας έχει δικαίωμα στην άποψη του, όμως σχόλια τέτοιου τύπου, κατά την άποψη μου και με το συμπάθιο, είναι παρανοϊκά. Και για να είμαι πιο ξεκάθαρος, παρανοϊκά είναι και τα σχόλια από Ακελικούς που έγιναν ξαφνικά αντιμνημονιακοί σε μια προσπάθεια ανόρθωσης της ξεπεσμένης αριστεράς. Λάθος επίσης είναι όσοι δικαιολογούν τον κ. Αναστασιάδη αναφερόμενοι στα λάθη Χριστόφια.

Continue reading

Σκέψεις Πολιτικής για το "Κούρεμα"

Όπως έχω ξανατονίσει δεν είμαι οικονομολόγος. Παρόλα αυτά νομίζω πως έχω το δικαίωμα, όπως και κάθε πολίτης, να εκφέρω άποψη για το τι γίνεται. Έχουμε λοιπόν ενώπιον μας την απόφαση του Eurogroup για κούρεμα των καταθέσεων, μεταξύ άλλων, ως απάντηση για την οικονομική κρίση της Κύπρου. Κανένας δεν είναι ευχαριστημένος και όμως πολλοί στηρίζουν ότι η λύση αυτή ήταν η μοναδική υπό τις περιστάσεις, και ότι η κυβέρνηση του κ. Αναστασιάδη έπραξε καλώς που αποδέχτηκε τη συμφωνία.

Όσοι στηρίζουν τον κ. Αναστασιάδη επικαλούνται την κακή διακυβέρνηση Χριστόφια και το κακό σημείο στο οποίο έφερε την χώρα, με την νέα κυβέρνηση να μην έχει άλλη επιλογή από τον οδυνηρό συμβιβασμό. Κανένας δεν αμφισβητεί τα κακά που έχουν γίνει την τελευταία πενταετία (τουλάχιστον όσον αφορά εμένα), όμως και ο κ. Αναστασιάδης δεν είναι άμοιρος ευθυνών εφόσον ήταν αυτός που άλλα διακήρυττε και άλλα συμφώνησε. Αυτό και μόνο πρέπει να σημαίνει κάτι. Το τετριμμένο «φταίει ο προηγούμενος» φτάνει για τα λάθη του προηγούμενου και όχι για του νυν. Εξ άλλου μέχρι και ο κ. Πισσαρίδης, ο νομπελίστας οικονομολόγος σύμβουλος της κυβέρνησης, παραδέχτηκε πως η απόφαση ήτανε πολιτική και όχι οικονομική, παρόλο που διατείνεται ακόμα ότι η συμφωνημένη λύση είναι μονόδρομος.

Continue reading

Τα Τούβλα τζαι τα Φκιόρα – μόνο προς τους ομιλούντες την Κυπριακήν

Βάψε τζαι να βάψεις, βάψε τζαι να βάψεις, Άσπρο, μάυρο, άσπρο, μάυρο, τουβλούι, τουβλούι τα πεζοδρόμια της Χώρας ούλλης, εφκάλαμε νάμι! Μόνο που τους εθώρουν έπιαννεν με ο πέλλαρος. Τζαι τώρα που τα θώρω εν είμαι σίουρος αν θέλω να κλαίω ή να γελώ. Οι αθρώποι που τα εκάμναν πρέπει να πάθαν ούλλοι άχρωματοψία τζαι προβλήματα με τους δίσκους της μέσης τους, αϊσε που πρέπει να πελλάναν τζιόλας που εν εμπορούσαν να συλλάβουν γιατί εκάμναν τζίνο που κάμναν. Τζαι να’ταν μόνο τα τουβλούθκια; Τζαι οι τοίσσιοι μάνα μου, τζαι οι τοίσσοι. Τζαι βάψε, τζαι να βάψεις, τζαι να παένουν να σου τους ξαναξιμαρίζουν με γκραφίτι τζαι συνθήματα (οι αχαήρευτοι), τζαι συ να πολεμάς με την πογία τζαι το χρόνο, τζαι ο αγώνας ναν άνισος.

Continue reading

Ευρωπαϊκή Ένωση: Στρατηγικός Εταίρος ή Λάθος Στρατηγική Επιλογή για το Κυπριακό;

Το Κυπριακό είναι ένα εν γένει περίπλοκο και πολυδιάστατο ζήτημα οχι μόνο λόγω της μακράς του ιστορίας αλλά και λόγω των πολλών μερών που εμπλέκονται σε αυτό (δύο κοινότητες, Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία, κτλ.). Αν ήτανε να το απλοποιούσαμε θα το χωρίζαμε σε δύο κύριες και βασικές διαστάσεις: 1) αυτή που έχει να κάνει με την έσωτερική κοινωνικοπολιτική κατάσταση στο νησί και τις σχέσεις των δύο κοινοτήτων, και 2) τη διεθνή διάσταση του προβλήματος η οποία περιλαμβάνει τις σχέσεις των εμπλεκομένων διεθνών δρώντων τόσο κατα τη διάρκεια του 20ου αιώνα, όσο και κατά την τελευταία και πλέον δεκαετία. Σημειωτέον ότι οι δύο διαστάσεις είναι παρόλαυτα άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους.

Ενώ η πρώτη διάσταση επικεντρώνεται στις ενδοκοινοτικές και διακοινοτικές πολιτικές συγκρούσεις αλλά και στο πώς θα επιλυθεί η κοινωνική πτυχή του προβλήματος, δηλαδή τα εναπομείναντα στοιχεία μίσους, ρατσισμού, εθνικισμού και προκαταλήψεων που υπάρχουν στις δύο κοινότητες, μέσα από προγράμματα συμφιλίωσης και την ανάπτυξη ενός βιώσιμου πολιτικού και διακυβερνητικού συστήματος που θα εφαρμοστεί στην περίπτωση Λύσης, η δεύτερη, ασχολείται με τη διπλωματική, διεθνή πτυχή, η οποία αυτή τη στιγμή περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, κυρίως την Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ), την Τουρκία, την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Είναι γεγονός βέβαια ότι το παιχνίδι της διεθνούς σκακιέρας είναι πολύ πιο περίπλοκο. Αν και εδώ θα ασχοληθούμε με τη διεθνή διάσταση του Κυπριακού ζητήματος καλό θα ήταν να κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή εξετάζοντας παράλληλα και την εσωτερική διάσταση.

Continue reading