Περί Σεισμών και Καταποντισμών

Διαβάσαμε σήμερα περι επικείμενων γεωπολιτικών σεισμών στην Ανατολική Μεσόγειο. Λίγες μέρες νωρίτερα διαβάσαμε για γαϊτανάκια αποσταθεροποιήσεως της γεωγραφικής μας ζώνης και για παγκόσμιες Σιωνιστικές συνομοσίες. Περίπου την ίδια εβδομάδα, διαβάσαμε ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου και πως αναμένεται ανάφλεξη. Οι ειδήσεις αυτές παράγονται από προσωπικά μπλόγκς/ιστοσελίδες και αναπαράγονται από – κατά τα άλλα – σοβαρά ειδησεογραφικά μέσα, γινόμενες τελικά «μεγάλα νέα» (big news).

Οι γεωπολιτικοί σεισμοί γενικότερα δεν είναι εκτός πραγματικότητας ούτε σε αυτή τη φάση, ούτε και σε κάποια μελλοντική. Άλλωστε, ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, ονόμασε την παρούσα γεωπολιτική συγκυρία (κυρίως λόγω «Αραβικής Άνοιξης») τον τρίτο γεωπολιτικό σεισμό της μεταψυχροπολεμικής περιόδου – ο πρώτος ήταν η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και ο δεύτερος τα γεγονότα και οι επιπτώσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, 2001. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ο όρος, αλλά το συνομοσιολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναφέρεται καθώς και το πώς εργαλειοποιείται για να καταλήξει σε αυτά που προτείνει και θέλει να περάσει. Την «επικείμενη» δηλαδή εξαφάνιση του «κυπριακού ελληνισμού», και την απαράδεκτη συνεργασία Κυπρίων και Τούρκων ή Τουρκοκυπρίων επιχειρηματιών. Βεβαίως, όλα τα παραπάνω έχουν προβληματικές διαστάσεις. Η κινδυνολογία όμως φαίνεται να είναι αυτοσκοπός για την εδραίωση μιας ανάλυσης η οποία δεν παρουσιάζει «σκληρά στοιχεία» (hard evidence) πέραν μιας συγκεκριμένης και υποκειμενικής ανάγνωσης και αφήγησης της πρόσφατης ιστορίας, και η οποία δεν αναγνωρίζει ότι το χρήμα και το (ιδιωτικό) κεφάλαιο δεν γνωρίζουν έθνη, εθνότητες, θρησκείες, κουλτούρες, «πατρίδες» και γεωγραφίες.

Στις Σιωνιστικές συνομοσίες οι οποίες συχνά παρουσιάζονται μαζί με τις προφητείες του Πάτερ Παϊσιου και άλλων παρόμοιων προσωπικοτήτων (σσ. ουδεμία σχέση έχουν με τις προφητείες της Βίβλου), απλά δεν θα αναφερθώ. Για το ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου και αναμένεται ανάφλεξη θα πω πως δεν είναι αδύνατον. Όμως, από πού θα προέλθει η ανάφλεξη και ποια ακριβώς κατάσταση είναι εκτός ελέγχου; Το συγκεκριμένο άρθρο προβένει σε κινδυνολογία με απόλυτο τρόπο απλά και μόνο παραθέτοντας το τι γράφτηκε στην τουρκική φιλοκυβερνητική εφημερίδα Yeni Şafak. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς την ανευθυνότητα κάποιων ιστοσελίδων και Μέσων Μαζικής «Ενημέρωσης» που παράγουν και αναπαράγουν το αίσθημα του φόβου δημιουργώντας πολλές φορές τάσεις πανικού και συνθήκες κρίσης. Ας μην ξεχνάμε και τις συνθήκες που οδήγησαν στην Κρίση των Ιμίων, και ας μάθουμε από την τότε ανευθυνότητα των ΜΜΕ.

Η πρόσφατη – παρόλο που στην πραγματικότητα είναι ασταμάτητη και διαχρονική – πολεμολογία και πολεμολαγνία από τους διάφορους (πολλές φορές φιλο-ΧρυσΑυγήτικους) «ενημερωτικούς» φορείς (βλ. χαρακτηριστικά και εδώ και εδώ) δεν έχει όρια. Βλέπει κλιμακώσεις παντού, με κάθε τουρκική παραβίαση, λες και επιζητεί τη σύγκουρση. Ξεκαθαρίζεται εδώ ότι τέτοιες παραβιάσεις είναι απαράδεκτες και ότι ενημέρωση του κοινού για αυτές πρέπει να γίνεται. Όμως ο μη νηφάλιος τρόπος με τον οποίο γίνονται πολλές φορές φέρνει ανεπιθύμητα αποτελέσματα.

Θυμάμαι το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2011 όταν υπήρχε κινητικότητα στο Οικόπεδο 12 και η Κυπριακή Δημοκρατία ανακοίνωσε την έναρξη γεωτρήσεων, και τα ΜΜΕ είχαν πάρει φωτιά. Η Τουρκία είχε εκτοξεύσει απειλές προς όλες τις κατευθύνσεις (συμπεριλαμβανομένου και του Ισραήλ) και με αφορμή την δημοσίευση της απόφασης του ΟΗΕ για το περιστατικό του στολίσκου της Γάζας. Έβλεπαν όλοι πόλεμο παντού, λες και η απειλή σημαίνει αμέσως πόλεμο ή λες και αν κάποιος θέλει να σου επιτεθεί θα το ανακοινώσει πρώτα δημοσίως. Καμία νηφάλια ανάλυση της πραγματικής κατάστασης δεν προηγήθηκε της κινδυνολογίας των ΜΜΕ και των «ειδικών». Όχι μόνο αυτό αλλά περίεργες «πληροφορίες» έλεγαν ότι τουρκικά πολεμικά πλοία έβαλαν κατά της πλατφόρμας στο Οικόπεδο 12, παρουσιάζοντας μάλιστα και χάρτες που εξηγούσαν το συμβάν. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί αχρείαστος πανικός. Δεχόμουν τηλέφωνήματα από φίλους και γνωστούς οι οποίοι ήθελαν απεγνωσμένα να μάθουν αν η Τουρκία θα επιτιθόταν από στιγμή σε στιγμή. Θα επιτεθεί; Θα είναι χερσαία η επίθεση, από αέρος ή από θαλάσσης; Πόση ώρα έχουμε; Πόσες μέρες; Για ποια χώρα να πετάξουμε; Αν πάμε στα βουνά θα είμαστε ασφαλείς; Ήταν τότε που έγραψα το σύντομο άρθρο «Τουρκία – Πόλεμος ή Άσφαιρα Πυρά;» που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή (Κύπρου και Ελλάδας), στα ΝΕΑ και στο ΒΗΜΑ Ελλάδας.

Η απάντηση μου βέβαια ήταν πως όλα αυτά ήταν υπερβολές και δεν λάμβαναν υπόψη τις γεωπολιτικές πραγματικότητες – τις οποίες εξήγησα πολλές φορές και δεν θα επαναλάβω εδώ. Τελικά η Τουρκία δεν επιτέθηκε. Πιο πρόσφατα με την πολιτική και ενδοϊσλαμική κρίση στην Τουρκία έτρεξαν πάλι κάποιοι «ειδικοί» να πούν ότι η Τουρκία θα εξάγει την κρίση και θα δημιουργήσει κρίση και θερμά επεισόδια στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Και πάλι διαφώνησα, εδώ (προς το τέλος), ενώ, αλλού, εξήγησα την αδυναμία μας να καταλάβουμε τι συμβαίνει γύρω μας.

Τελειώνω λέγοντας ότι ναι, πρέπει να είμαστε έτοιμοι σε όλα τα επίπεδα για πιθανα εσωτερικά και περιφερειακά προβλήματα. Ωστόσο, ας οδηγεί η νηφαλιότητα, η γνώση και ο σχεδιασμός μας και όχι οι ανασφάλειές μας, ο φόβος, και – κάποιων – η πολεμολαγνία. Ας αντιληφθούμε και μεις αλλά και τα ΜΜΕ την ευθύνη μας. Το να είμαστε διαρκώς «με το δάκτυλο στην σκανδάλη» δεν είναι πάντοτε σοφό, ιδιαίτερα εάν το χέρι μας τρέμει. Η γραμμή που διαχωρίζει την πανικόβλητη από την σωστή κίνηση είναι πολύ λεπτη, οι συνέπειες όμως, τραγικές.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s