Αυτός είσαι Έλληνα – Εκλογές Ιουνίου 2012

Χωρίς καμία χαιρεκακία και με μεγάλη λύπη μου σου λέω, «καλά να πάθεις, μπας και μάθεις». Ναι, σε σένα, Έλληνα, που με τη ψήφο σου συνέτεινες στα ελληνικά εκλογικά αποτελέσματα της 17ης Ιουνίου, 2012. Είναι ασύλληπτο το γεγονός ότι μετά από τόσες δεκαετίες διαδοχικών κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, την μοναδική στιγμή που έπρεπε και σου δινόταν η ευκαιρία να σπάσεις την αλληλουχία (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έτσι, τουλάχιστον για αλλαγή βρε αδερφέ – για να αφήσουμε τα υπόλοιπα) των κυβερνήσεων αυτών που σε οδήγησαν εδώ που είσαι – εσύ και η χώρα σου – σήμερα, να πας και να ψηφίζεις πάλι τους ίδιους! Και να δίνεις και στους ναζί 7%.

Μου φαίνεται οι άνεργοι και οι άστεγοι πρέπει να φτάσουν τα 5 εκατομμύρια δηλαδή για να γίνει κάτι σ’ αυτή τη χώρα. Ας μιλήσουμε βέβαια και γι’ αυτό που δε μιλάει κανείς, το σχεδόν 40% της αποχής. Το παράδοξο της δημοκρατίας. Για να είμαστε και δίκαιοι. Είναι και κάποιοι που απαξιούν. Δεν τους αδικώ, αλλά και πάλι, η ψήφος είναι και δικαίωμα αλλά και υποχρέωση – δε φτάνει μόνο να παραπονιέσαι. Αμ δε εσύ όμως που ωρύεσαι και πας και ψηφίζεις τους ίδιους; Είπαμε, η δημοκρατία δεν είναι το καλύτερο σύστημα και ότι οι εκλογές δεν αλλάζουν και τίποτα. Αλλά εγώ ξέρω ότι όταν κάτι δεν σ’ αρέσει το αλλάζεις. Ε, ξεκίνα με τη ριμάδα τη ψήφο! Έχεις κολλήσει και δε λες να ξεκολλήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, και πάει λέγοντας.

Αυτός είσαι όμως Έλληνα. Αδυνατείς να συλλάβεις την αλλαγή διότι ζεις στο χθες, σε άλλα μεγαλεία. Βλέπεις ΠΑΣΟΚ και βλέπεις τον Ανδρέα (τον πρεσβύτερο, για να ξηγούμαστε). Εδώ ο κόσμος όμως χάνεται και συ βλέπεις φαντάσματα. Βλέπεις ΝΔ και βλέπεις ευρώ, ενώ η τσέπη σου έχει μόνο τρύπες. Η χώρα καίγεται (και κυριολεκτικά, και μεταφορικά) αλλά εσύ ψάχνεις ματαιότητες και μεγαλεία σε μια μπάλα, ναι, σ’ αυτό το στρογγυλό που το κλοτσάνε 22 (οι 11 δικοί σου) καλοπληρωμένοι από μεγαλοεταιρίες και ομίλους και συ θες να πιστεύεις ότι παίζουν για τη φανέλα και ότι θα πάνε να δείρουνε τη Μέρκελ (έλεος). Αυτός είσαι Έλληνα. Θα ψηφίζεις τους ίδιους και τους ίδιους φτάνει να έχεις στην τσέπη δύο ευρώ για να παίρνεις φραπέ, να κάθεσαι στην παραλία και να το παίζεις Greek Lover. Να μην έχεις στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου αλλά να σου αρκεί να βλέπεις τον Παρθενώνα στην Ακρόπολη, λες και θα σε σώσει. Να παραθέτεις Πλάτωνα – και άλλους αρχαίους ημών προγόνους – και να νομίζεις ότι στηρίζεις τη δημοκρατία, ενώ αυτή είναι άφαντη. Αυτός είσαι. Ζεις στο παρελθόν, ζεις αλλού, ζεις σ’ αυτά που – για καλή σου τύχη – ακόμα έχεις. Έχεις ξεχάσει όμως το μέλλον, και το μέλλον των παιδιών σου. Για να ψηφίσεις άλλους πρέπει να πονέσεις πολύ. Πρέπει να πονέσεις κι’ άλλο. Αυτό, όμως, εσύ το επέλεξες.

Ζήνωνας Τζιάρρας

17/06/2012

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s