“Νεο-πολίτευση” ή Νέο… Τίποτα; #GreekElections2012

Ωιμέ, τι τραγωδία! Τί είπες Λάκη; Δεν είναι τραγωδία; A, ναι, κάτι σε είχα ακούσει να λες για «νέο-πολίτευση». Για το ξημέρωμα μιας καινούργιας μέρας και εποχής για την Ελλάδα και το πολιτικό σύστημα. Τα έλεγες εσύ μέρα νύχτα αλλά κανένας δεν σ’ άκουγε. Ωπ, περίμενε, βλακείες λέω. Όλη Ελλάδα σ’ άκουγε, Λάκη. Και όλη Ελλάδα φαίνεται ότι σε άκουσε, Λάκη. Μα, ναι. Δε βλέπεις; Ο ΣΥΡΙΖΑ δεύτερο κόμμα, με το 17% των ψήφων. Τί εννοείς τι σχέση έχεις εσύ μ’ αυτό; Βεβαίως και έχεις σχέση. Αφού σαν να σε πλήρωνε ο Τσίπρας παρουσιαζόσουνα βρε Λάκη στην τηλεόραση, τώρα τι μου λες; Κακό; Όχι, και βέβαια όχι! Δημοκρατία δεν έχουμε; Ο καθένας δεν είναι ελεύθερος να λέει αυτά που θέλει και να στηρίζει αυτά που θέλει; Ναι. Αλλά να σου πω. Κάποιες φορές σε βλέπω και σε χαίρομαι, και κάποιες άλλες θέλω να βαράω το κεφάλι μου στον τοίχο. Καλό είναι να κτυπάς το σύστημα, συνέχισε. Καλό είναι να χτυπάς και την αντιπολίτευση, συνέχισε. Δεν νομίζεις όμως ότι ήτανε κομματάκι αντιδεοντολογικό να χρησιμοποιείς το «Τσαντίρι» για να κάνεις αντιπολίτευση στην εξουσία, αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση, αλλά όχι στο Τσίπρα; Μη μου πεις όχι. Ε, δεν είμαστε και βλάκες – αν και θα μου πεις τώρα τα ποσοστά μπορεί και να δείχνουν ότι είμαστε. Πού το πάω ρωτάς. Το πάω στο εξής: Αν έχουμε περάσει στη «νέο-πολίτευση» (ότι και αν σημαίνει αυτό), και την «νέο-πολίτευση» αυτή της «μεγάλης αλλαγής» την οδηγεί ο ΣΥΡΙΖΑ με τις παρούσες συνθήκες, τότε, αγαπημένε μου Λάκη, πλανάστε πλάνην οικτράν όσοι νομίζετε ότι το αύριο θα είναι διαφορετικό από το χθες. Θα εξηγήσω αμέσως το γιατί.

Είμαστε εν μέσω μιας μάχης για το ποιος θα μπει πρωθυπουργός, ποιος θα συνεργαστεί με ποιόν, ποιος θα «δείξει ανοχή», ποιος θα πάρει τις 50 έδρες πριμ, και πάει λέγοντας. Και όμως αυτό που έχει τραβήξει τα βλέμματα την επόμενη των εκλογών είναι οι διαθέσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, και των βουλευτών του. Οι δηλώσεις βέβαια και οι διαθέσεις της επόμενης μέρας όπως εκδηλώνονται από τα μέλη του κόμματος όταν μπουν στο κατάλληλο πλαίσιο αποτελούν εκφάνσεις παράνοιας.

Έχουμε καταρχήν ένα κόμμα που δεν είναι κόμμα αλλά συμμαχία πολιτικών κομμάτων – και άντε αύριο να τα βρουν μεταξύ τους. Έχουμε στη συνέχεια μια ιδεολογικοπολιτική στάση του τύπου είμαστε-αντιακροδεξιοί-και-αντιδεξιοί-,-δεν-είμαστε-κομμουνιστές-(αλλά-είναι-καλά-παιδία)-,-πλησιάζουμε-το-κέντρο-αλλά-δεν-το-αγγίζουμε-,-είμαστε-σοσιαλιστές-αλλά-όχι-πάρα-πολύ-διότι-μας-αρέσει-και-η-σοσιαλδημοκρατία. Με λίγα λόγια είμαστε οι δεν-ξέρω-τι μου-γίνεται-αλλά-σας-λέω-ότι-θα-σώσω-την-Ελλάδα. Πρώτος αχταρμάς, κρίση ταυτότητας, λαϊκισμός, βολεμένη και βολική επικοινωνία, και Ελλαδάρα πάμε γι’ άλλα. Ο ΣΥΡΙΖΕΟΣ είναι επίσης ο περήφανος αλλά όχι τόσο γνωστός τύπος πολιτικού μπερδέματος που ακούει στο όνομα ψήφισα-το-«Μααστριχτ»-αλλά-δεν-μ’ αρέσει-η-ΕΕ-όπως-είναι-και-γουστάρω-το-ευρώ-αλλά-είμαι-κατά-του-μνημονίου. Μου φαίνεται ρεκόρ η τετραπλή αντίφαση σε μια μόνο προταση! Από την άλλη, το «ριζοσπαστικό» αυτό κόμμα, δήλωσετην πρόθεση να θέσει τράπεζες υπό τον έλεγχο του δημοσίου αλλά και να ανακατανέμει άμεσα τον πλούτο για την πληρωμή μισθών και συντάξεων – μέτρα δηλαδή σοσιαλιστικά – την ίδια στιγμή που δήλωνε ότι θα στηρίξει και ιδιωτικές επενδύσεις (ότι και αν σημαίνει αυτό) – μέτρα δηλαδή φιλελεύθερα και καπιταλιστικά. Γι’ αυτό σας λέω τα’ χουνε ψιλομπερδεμένα. Πείτε μου σας παρακαλώ, έχετε δει αριστερό (ριζοσπαστικό) κόμμα να στηρίζεται από τον ΣΕΒ (Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων); Αν είναι δυνατόν! Έναν (τουλάχιστον υποτιθέμενο) μπροστάρη των ταξικών-εργατικών-λαϊκών αγώνων, τον ΣΥΡΙΖΑ, τον στηρίζει τώρα η καπιταλιστική ελίτ της Ελλάδας; Δεν σας μπαίνουν (τουλάχιστον) ψήλοι στ’ αυτιά;

Ελλαδάρα, σου’ χω νέα. Τί «νέο-πολίτευση» και βλακείες; Ακούς; Νέο… τίποτα. Και έτσι για να το δεις και αλλιώς, έχεις ψηφίσει πάλι ΠΑΣΟΚ! Τι; Είμαι υπερβολικός; Καθόλου. Όταν κάποιος πατάει σε δύο βάρκες έχει τρείς επιλογές: 1) επιλέγει την πρώτη βάρκα, 2) επιλέγει τη δεύτερη, 3) πέφτει και πνίγεται. Το πρόβλημα με αυτό το σχήμα είναι ότι κανείς δεν σου εγγυάται πως μια απ’ τις δύο βάρκες δεν είναι τρύπια. Αυτό έκανε και το ΠΑΣΟΚ. Νόμισε ότι γλύτωσε τον πνιγμό όταν ξεκίνησε από αριστερά και μετά κατέληξε να μην διαφέρει από τη ΝΔ. Η βάρκα όμως που διάλεξε ήτανε τρύπια. Αυτό κάνει τώρα και ο ΣΥΡΙΖΑ. Και να ξέρεις οι πιθανότητες να μπει στην τρύπια βάρκα ή να πέσει να πνιγεί είναι περισσότερες απ’ το να κρατήσει σωστή πορεία διότι παίζουν ρόλο και τα κύματα που έχει να αντιμετωπίσει. Ακούς, Λάκη; Μπορεί να διαφωνείς, τί να κάνουμε, εγώ παρόλαυτα σε σέβομαι.

Ας ευχηθώ πρώτα να βγω ψεύτης και μετά να ευχηθώ ο ελληνικός λαός να μάθει απ’ τα λάθη του αν κάτι δεν πάει καλά, ούτως ή άλλως πάντα αυτό κάνει. Ωπ, πάλι βλακείες λέω. Ο ελληνικός λαός δεν έβαλε τους ναζί στη βουλή με 7%; Αυτοί ρε δεν ήτανε που σκοτώνανε Έλληνες κάπου τη δεκαετία του ’40 και που είχανε την Ελλάδα σε κατοχή για μερικά χρόνια; Δεν είμαι σίγουρος δηλαδή, απλά κάτι είχε πιάσει το αυτί μου. Οι ομοϊδεάτες τους δεν ήταν αυτοί που είχανε καταλύσει τη δημοκρατία και εγκαθιδρύσει τη χούντα, πάλι στην Ελλάδα; Μπορεί και να κάνω λάθος, δεν ξέρω. Ελλαδάρα, σου’ χω νέα. Τί «νέο-πολίτευση» και βλακείες; Ακούς; Νέο… τίποτα. Τρέχα γύρευε. Ή μάλλον, μην τρέχεις… καλά εισ’ εκεί που κάθεσαι, κοιμήσου κιόλας, μπορεί στον ύπνο σου να δεις αυτό που θες, γιατί στον ξύπνιο σου, ξέχνα το.

Ζήνωνας Τζιάρρας

08/05/2012

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s